مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٥٣ - دربار١٧٢٨ حدیث «الأرواح جنودٌ مُجنّدةٌ»
أثر مجالست گلهای پُر پَر، تأثیر رنگها در هم، تأثیر بوی خوش و ناخوش، تأثیر لئامت در کریم و بالعکس، تأثیر شقاوت در سعید، تأثیر علم در جهّال، تأثیر اخلاق اروپائیان در مسلمین، تأثیر لسان به مجالست (مثل تغییر زبان).[١]
دربارۀ حدیث «الأرواح جنودٌ مُجنّدةٌ»
· در بحارالأنوار، طبع کمپانی، جلد ١٤ (السّماء و العالم)، صفحه ٤٠٤، از شهاب الأخبار نقلمیکند که: قال النبیّ صلّی الله علیه و آله و سلّم:
«الأرواحُ جنودٌ مُجنَّدةٌ؛ ما تعارفَ منها ائتَلَفَ و ما تناکَر منها اختَلَفَ.»
و از کتاب ضوء الشهاب مطالبی نقل میکند تا میرسد به روایت عائشه که مضمون عجیبی دارد. و این روایت در طبع بحار حروفی، در جلد ٦١، صفحه ٦٣ میباشد.[٢]
· و نیز در جلد ٦١، صفحه ٧٨ و صفحه ٧٩ گوید که صدوق در رسالۀ العقائد آورده است که: «الأرواح جنودٌ مُجنَّدة».[٣]
· و نیز در کتاب احادیث مثنوی، تألیف فروزانفر، در صفحه ٥٢ گوید: این حدیث در صحیح مسلم، جلد ٨، صفحه ٤١؛ بخاری، جلد ٢، صفحه ١٤٧؛ مسند احمد، جلد ٢، صفحه ٢٩٥ و ٥٢٧؛ جامع الصغیر، جلد ١، صفحه ١٢١؛ احیاء العلوم، جلد ٢، صفحه ١١١ آمده است.
· و نیز گفته است که این شعر مثنوی:
|
روح او با روح شه در اصل خویش |
بیش از این تن بود همپیوند خویش |
[١]ـ جنگ ١، ص ٧٦.
[٢]ـ بحارالأنوار، ج ٥٨، ص ٦٣.
[٣]ـ همان مصدر، ص ٧٨.