مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٣٧ - مناجات امام سجّاد علیه السّلام در حجر اسماعیل در حال سجده

مَا ارْتَکَبَ فِیَّ، و لا تَکشِفهُ عَمَّا اکْتَسَبَ بِی، و اجْعَلْ ما سَمَحتُ بِهِ مِنَ العَفوِ عَنهُم، و تَبَرَّعتُ بِهِ مِنَ الصَّدَقَةِ عَلَیهِم أزکَی صَدَقاتِ المُتَصَدِّقِینَ و أعلَی صِلاتِ المُتَقَرِّبِینَ، و عَوِّضنِی مِن عَفوِی عَنهُم عَفوَکَ، و مِن دُعَائِی لَهُم رَحمَتَکَ، حَتَّی یَسعَدَ کُلُّ واحِدٍ مِنَّا بِفَضلِکَ و یَنجُوَ کُلٌّ مِنَّا بِمَنِّکَ.»[١]و[٢]

[امام سجّاد علیهالسّلام: الهی عبیدک بفنائک، مسکینک بفنائک ...]

در کشف ‌الغمه، صفحه ٢٠٠، در احوالات حضرت سجّاد علیه ‌السّلام گوید:

«و قالَ طاوُسٌ: رأیتُ عَلِیَّ بنَ الحُسَینِ علیهما السّلام ساجدًا فی الحِجر، فَقُلتُ: رَجُلٌ صالِحٌ مِن أهلِ بَیتٍ طیّبٍ لَأسمَعَنَّ ما یقولُ؛ فأصغیتُ إلیه فسمعتُ [فسمعته] یقول:

”عَبدُک (عُبَیدُک خ ل) بِفِنائِکَ، مِسکِینُکَ بِفِنائِکَ، سائِلُکَ بِفِنائِکَ، فَقِیرُکَ بِفِنائِکَ.“

فوَاللهِ ما دَعَوتُ بِهِنَّ فی کَربٍ إلّا کُشِفَتْ عَنِّی.»[٣]و[٤]

[مناجات امام سجّاد علیه السّلام در حجر اسماعیل در حال سجده]

منتهی الآمال، جلد ٢، صفحه ٨:

«طاووس یمانی گفت: شبی داخل حجر اسماعیل شدم، دیدم که حضرت امام زین العابدین علیه السّلام به سجده است و کلامی را تکرار می‌کند، چون گوش

[١]ـ الصحیفة السجادیة الکاملة، ص ١٩٠.

[٢]ـ جنگ ١٤، ص ٨٨ و ٨٩.

[٣]ـ کشف‌ الغمة، ج ٢، ص ٨٠ با قدری اختلاف.

[٤]ـ جنگ ١٣، ص ٣٠.