مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٩٩ - نامه أمیرالمؤمنین علیه السّلام به محمّد بن أبیبکر

نهج البلاغة عبده، جلد ٣، صفحه ١٢٨:

«أمّا بَعدُ، فانَّما مَثَلُ الدُّنیا مَثَلُ الحَیَّةِ، لَیِّنٌ مَسُّها قاتِلٌ سَمُّها، فَأعرِض عَمّا یُعجِبُکَ مِنها [فیها] لِقِلَّةِ ما یَصحَبُکَ مِنها، و ضَعْ عَنکَ هُمُومَها لِما أیقَنتَ مِن فِراقِها، و کُن آنَسَ ما تَکُونُ بِها أحذَرَ ما تَکُونُ مِنها، فانَّ صاحِبَها کُلَّما اطمَأنَّ فِیها إلَی سُرُورٍ أشخَصَتهُ عَنهُ إلَی مَحذُورٍ.»[١]و[٢]

[نامه أمیرالمؤمنین علیه السّلام به ابن عبّاس]

«فإِنّ المَرءَ قَد یَسُرُّهُ دَرکُ ما لَم یَکُن لِیَفوتَهُ، و یَسوؤُهُ فَوتُ ما لَم یَکُن لِیُدرِکَهُ؛ فَلیَکُن سُرورُکَ بِما نِلتَ مِن آخِرَتِکَ، ولیَکُن أسَفُکَ علَی ما فاتَکَ مِنها.

و ما نِلتَ مِن دُنیاکَ فلا تُکثِرْ بِه [فیه] فَرَحًا، و ما فاتَکَ مِنها فلا تَأسَ علَیهِ جَزَعًا؛ وَلْیَکُنْ هَمُّکَ فیما بَعدَ المَوتِ!»[٣]

هذا ما کَتب أمیرُالمؤمنین علیهالسّلام إلی ابن عبّاس.[٤]

[نامه أمیرالمؤمنین علیه السّلام به محمّد بن أبی‌بکر]

در صفحه ١٣٢ از جلد ششم بحار، طبع آخوندی، از امالی شیخ طوسی نقل می‌کند که:

«فیما کَتب أمیرُالمؤمنین علیهالسّلام لِمحمّدِبنِ أبی‌بکر: ”عبادَ الله! إنّ الموتَ

[١]ـ نهج البلاغة (عبده)، ج ٣، ص ١٢٨، با قدری اختلاف.

[٢]ـ جنگ ٥، ص ١٩٢.

[٣]ـ نهج البلاغة (عبده)، ج ٣، ص ٢٠؛ شرح نهج البلاغة (ابن أبی الحدید)، ج ١٥، ص ١٤٠؛ بحارالأنوار، ج ٧٥، ص ٧، با قدری اختلاف.

[٤]ـ جنگ ١، ص ١٢٦.