مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٢٢ - آداب قرائت قرآن

یوسف، و الیسع، و یونس، و لوطٌ، و صالحٌ، و هودٌ، و شعیبٌ، و داودُ،‌ و سلیمان، و ذوالکفل، و إلیاسُ، و زکریا، و یحیی، و أیوبُ، و موسی، و هارون،‌ و عیسی، و محمّدٌ صلّی الله علیه و علیهم أجمعین؛ و هؤلاء متّفقٌ علیهم و المختَلَفُ فیهم: لقمانُ،‌ و ذوالقرنین، و طالوتُ، و الصحیح أنّهم لیسوا بأنبیاء و إنما کانوا عبادًا صالحین.»

[در مورد استخاره با قرآن]

[معادن الجواهر و نزهة الخواطر، مجلّد ١] صفحة ٢٢١:

«٥ـ (روی) الکلینی بسندٍ ضعیفٍ عن الصادق علیهالسّلام: ”لا تَتَفَأَّلْ بالقرآن.“»

صفحه ٢٢٢: «قد ورد من الأخبار المعتبرة ما یدلّ علی جواز الاستخارة بالقرآن الشریف، (و للاستخارة به) طرقٌ کثیرةٌ مذکورةٌ فی مَحالّها إلّا أنّ أکثرَها لم یرِد فیه شیءٌ یعتَمَد علیه، (و خیرُ ما فیها) من حیث السند طریقٌ واحد فنحن نَقتصِرُ علیه، و هو ما ذکره العلّامةُ المجلسی فی مفاتیح الغیب و بعضُ الفضلاء فی رسالةٍ له فی الاستخارة قائلًا أنّه المشهورُ، و هو الدّعاءُ بطلب الخِیرَة مِن الله تعالی و فتحُ القرآن و النظرُ إلی أول الصّفحة الیمنی و العملُ بها، فإن کانت آیةَ رحمةٍ أو أمرٍ بخیر فهی جیدةٌ و إن کانت ذاتَ وجهین فهی متوسّطةٌ.»[١]

[آداب قرائت قرآن]

و از برای قرآن خواندن به نحو کامل شرائطی است:[٢]

[١]ـ جنگ ٢٠، ص ١٥٨.

[٢]ـ [جهت اطّلاع بیشتر پیرامون این موضوع، به جامع السّعادات، ج ٣، ص٢٩٤، مراجعه شود. (محقّق)]