مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٦٧

[امام کاظم علیه السّلام: لا تَجلِسوا عند کلِّ عالِم]

[قال موسی بن جعفر علیهالسّلام:] «لاتَجلِسوا عِندَ کُلِّ عالِمٍ إلّا عالِمٌ یَدعوکُم مِن الخَمسِ إلی الخَمسِ: مِن الشَّکِّ إلی الیَقینِ، و مِن الکِبرِ إلی التَّواضُعِ، و مِن الرِّیاءِ إلی الإخلاصِ، و مِن الرَّغبَةِ إلی الزُّهدِ، و مِن العَداوَةِ إلی النَّصیحَةِ.»[٢]و[٣]

[راجع به لزوم توأم بودن علم و عمل]

[١] عمل و علم هر دو مؤیّد یکدیگر هستند؛ علم موجب عمل، و عمل موجب ازدیاد علم است.

مرحوم ملاّ محسن فیض مثال می‌زند به کسی [که] با چراغ راه رود؛ چراغ، راه رفتن را مستقیم و آسان می‌کند، و راه رفتن موجب می‌شود که چراغ نیز حرکت کرده، راه بعدی را روشن کند.[٤]

[١]ـ جنگ ١، ص ١٣٩.

[٢]ـ بحارالأنوار، ج ١، ص ٢٠٥؛ الفصول المهمّة فی اصول الأئمّة، ج ١، ص ٤٧٩.

[٣]ـ جنگ ٣، ص ٣٨.

[٤]ـ المحجّة البیضاء، ج ١، ص ٢٧٧.