مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٩٠ - أدعیه بعد از غسل زیارت و بعد از نماز زیارت

[دعایی برای پیدا شدن گمشده]

آقای حاج حبیب ‌الله سماوی نقلاً عن کتاب الجنة ‌الواقیة نقل کردند که در آن کتاب نوشته است که هر کس گمشده‌ای داشته باشد و بخواند: «یا جامِعَ الناسِ لِیَومٍ لا رَیبَ فیه، إنّ الله لا یُخلِفُ المیعادَ، إجمَعْ بینی و بین ضالَّتی» فوراً گمشدۀ او پیدا خواهد شد[١].[٢]

أدعیه بعد از غسل زیارت و بعد از نماز زیارت

مرحوم شیخ محمّد مظفّر در کتاب عقائد الإمامیة، طبع نجف، سنۀ ١٣٨٨، صفحه ١٠٣ و ١٠٤ گوید:

«وقد ورد فی المأثور أن یدعُوَ الزّائرُ بعد الإنتهاء من الغسل لغرض تنبیهه علی تِلکُم الأهداف العالیة فیقول:

”أللهُمَّ اجعَل لی نورًا و طَهورًا و حِرزًا کافیًا مِن کُلِّ داءٍ و سُقمٍ و مِن کُلِّ آفَةٍ و عاهَةٍ، و طَهِّر به قَلبی و جَوارِحی و عِظامی و لَحمی و دَمی و شَعری و بَشَری و مُخّی و عَظْمی و ما أقَلَّتِ الأرضُ مِنّی و اجْعَلْ لی شاهِدًا یَومَ حاجَتی و فَقری و فاقَتی.“»[٣]

و در صفحه ١٠٥ گوید:

«و فی الدعاء المأثور الذی یدعو به الزائر بعد هذه الصلاة ما یُفهِم الزائرَ أنّ صلاتَه و عمَلَه إنّما هو للّه وحدَه و أنّه لا یعبُدُ سِواه، و لیست الزیارة الّا نوع التقرّب الیه تعالی زُلفی؛ إذ یقول:

[١]ـ جنة الأمان الواقیة، ص ١٨٢ با اختلاف.

[٢]ـ جنگ ٥، ص ١٠٢.

[٣]ـ بحارالأنوار، ج ٧٣، ص ٢٣٥ با قدری اختلاف.