مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٤

اللهُمَّ نَوِّرْ ظاهِری بِطاعَتِکَ، و باطِنی بمَحَبَّتِکَ، و قَلبِی بمَعرِفَتِکَ، و روحی بمُشاهَدَتِکَ، و سِرّی بِاسْتِقلالِ اتّصالِ حَضرَتِکَ، یا ذَا الجَلالِ و الإکرامِ.[١]

اللهُمَّ اجْعَل فی قَلبی نورًا، و فی سَمعی نورًا، و فی بَصَری نورًا، و فی لِسانی نورًا، و فی یَدَیَّ نورًا، و فی رِجلَیَّ نورًا، و فی جَمیعِ جَوارِحی نورًا، یا نورَ الأنوار.[٢]

اللهُمَّ أرِنی الأشیاءَ کَما هِیَ.[٣]

اللهُمَّ کُنْ وِجهَتی فی کُلِّ وَجهٍ، و مَقصَدی فی کُلِّ قَصدٍ، و غایَتی فی کُلِّ سَعیٍ، و مَلجَئی و مَلاذِی فی کُلِّ شِدَّةٍ و هَمٍّ، و وَکِیلی فی کُلِّ أمرٍ، و تَوَلَّنی تَولِّی عِنایَةٍ و مَحَبَّةٍ فی کُلِّ حالٍ؛ برَحمَتِکَ یا أرحَمَ الرّاحِمینَ.»[٤]و[٥]

دستور تکبیرات افتتاحیّه

بعد از اقامۀ نماز بگوید:

«أللهُمَّ رَبَّ هَذِه الدَّعوَةِ التّامَّةِ و الصّلَاةِ القائِمَةِ، بَلِّغ محمّدًا صلَّی الله علَیهِ و آلِهِ الدَّرَجَةَ و الوَسیلَةَ و الفَضلَ و الفَضیلَةَ، بِاللهِ أستَفتِحُ و بِاللَهِ أستَنجِحُ، و بمحمّدٍ رَسولِ اللَهِ صلّی الله علَیهِ و علَیهِم أتَوَجَّهُ؛ اللهُمَّ صَلِّ علَی محمّدٍ و آلِ محمّدٍ، و

[١]ـ لب اللباب، ص ١٢.

[٢]ـ إقبال الأعمال، ص ٧٢؛ الله شناسی، ج ١، ص ٦٢، به نقل از رسالۀ عشق و عقل بوعلی سینا، با قدری اختلاف.

[٣]ـ معادشناسی، ج ٥، ص ١٠٧.

[٤]ـ [این دعای شریف در همین مجلّد ص ١٠٦ تحت رقم ١٦ از دعاهایی که مناسب است انسان در قنوت بخواند، و نیز در همین موسوعه، مجلّد دوم، ص ١١٣ و ١١٤، آمده است. (محقّق)]

[٥]ـ جنگ ٣، ص ١١٨ و ١١٩.