مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٣٠ - آیاتی که دلالت دارد بر آنکه راه قرآن و راه پیغمبر و عترت یکی است

٧- سوره الحاقّه (٦٩) آیه ٤٠ الی ٤٧:

(إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ * وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ * وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ * تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ * وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ * لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ * ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ * فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ).

آیاتی که دلالت دارد بر آنکه راه قرآن و راه پیغمبر و عترت یکی است

· از طرفی خداوند در سوره المائدة (٥) آیه ١٥ و ١٦ می‌فرماید: (يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيرًا مِمَّا كُنْتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ قَدْ جَاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَكِتَابٌ مُبِينٌ * يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ)، و از طرفی می‌فرماید: (يس * وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ * إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ * عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ)؛[١] پس خداوند، هم قرآن و هم پیغمبر را در صراط مستقیم ذکر نموده است.

· و همچنین آیاتی است دالّه بر آنکه پیغمبر نور است و برای هدایت است[٢] و با در نظر گرفتن آیه اوّل به دست می‌آید که حقیقت پیغمبر و قرآن یکی است.

· و همچنین از آیه ذیل استفاده می‌شود که دوری از قرآن عین دوری از پیغمبر است؛ چون ظالمین می‌گویند: «کاش ما با پیغمبر راهی داشتیم»، و از طرفی پیغمبر می‌فرماید: «خدایا! مردم این قرآن را مهجور نمودند»، پس دوری از پیغمبر ملازم با مهجوری قرآن است. و آن آیه این است (سوره الفرقان (٢٥) آیه ٢٧ الی ٣١):

[١]ـ سوره یس (٣٦) آیات ١ الی ٤.

[٢]ـ [جهت اطلاع بیشتر پیرامون تفسیر این آیات، به کتاب شریف نور ملکوت قرآن، ج ١، ص ٩١ الی ٩٣ و ص ٢١٧ الی ٢٢٩ مراجعه شود. (محقّق)]