مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٦ - ذکر «یا حیُّ یا قیوم» بین نماز شفع و وتر

«یا مُحسِنُ قَد أَتاکَ المُسِی‌ءُ، و قَد أَمَرتَ المُحسِنَ أن یَتَجاوَزَ عَن المُسِی‌ءِ، أنتَ المُحسِنُ و أنا المُسِی‌ءُ، بحَقِّ محمّدٍ و آلِ محمّدٍ، صَلِّ علَی محمّدٍ و آلِ محمّدٍ، و تَجاوَزْ عَن قَبیحِ ما تَعلَمُ مِنّی.»[١]و[٢]

[ذکر «یا حیُّ یا قیوم» بین نماز شفع و وتر]

آقای آقا سیّد محمّد حسن میرجهانی طباطبائی ـدام عزّهـ فرمودند که: [مصلّی در نافلۀ شب،] بین نماز شفع و وتر سیصد و شصت مرتبه بگوید: «یا حَیُّ یا قَیّومُ»؛ بدین قِسم که با یک نفس این ذکر را تکرار کند تا وقتی که بخواهد نفس قطع گردد، در این حال ذکر را به جملۀ: «برَحمَتِکَ استَغِیثُ» وقف کند، بعداً بگوید: «أللهُمَّ أحیِ قَلبِی» و سپس شروع کن به بقیّه ذکر، و به همین منوال بگوید تا سیصد و شصت مرتبه تمام شود.

دیگر آنکه فرمودند: در موقع خواب آیۀ نور (اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ) تا (وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ)[٣] قرائت شود.

أقول: ظاهراً مأخذ این ذکر از آقا محمّد بیدآبادی است؛ چنانچه در خزائن

[١]ـ المصباح المتهجد، ص ٣٠؛ مستدرک الوسائل، ج ٤، ص ١٤٣.

[٢]ـ جنگ ٤، ص ١٩.

[٣]ـ سوره النّور (٢٤) آیه ٣٥ الی ٣٨: (اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لَا شَرْقِيَّةٍ وَلَا غَرْبِيَّةٍ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِيءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُورٌ عَلَى نُورٍ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ * فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ * رِجَالٌ لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ يَخَافُونَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ * لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ).