مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٣٢ - نور خانهای که در آن قرآن تلاوت میشود به آسمان ساطع است

«کان مُسندًا عَن أبِی‌عَبدِاللهِ علیهالسّلام قالَ: ”إنَّ هَذا القُرآنَ فِیهِ مَنارُ الهُدَی و مَصابِیحُ الدُّجَی، فَلیَجلُ جالٍ بَصَرَهُ و یَفتَحْ لِلضِّیاءِ نَظَرَهُ؛ فإنَّ التَّفَکُّرَ حَیاةُ قَلبِ البَصِیرِ کَما یَمشِی المُستَنِیرُ فی الظُّلُماتِ بِالنُّورِ.“»[١]

[نور خانه‌ای که در آن قرآن تلاوت می‌شود به آسمان ساطع است]

وسائل الشّیعة، جلد ٢، صفحه ٨٥١:

«فی رجال الکَشّی مُسندًا عَن أبِی‌هارُونَقالَ: کُنتُ ساکِنًا دارَ الحَسَنِ بنِ الحُسَینِ فَلَمّا عَلِمَ انقِطاعِی إلَی أبِی‌جَعفَرٍ و أبِی‌عَبدِاللهِ علیهماالسّلام أخرَجَنِی مِن دارِهِ؛ قالَ: فَمَرَّ بِی أبُوعَبدِاللهِ علیهالسّلام فَقالَ: ”یا أباهارُونَ بَلَغَنِی أنّ هَذا أخرَجَکَ مِن دارِهِ؟!“ قُلتُ نَعَم. قالَ: ”بَلَغَنِی أنَّکَ کُنتَ تُکثِرُ فِیها تِلاوَةَ کِتابِ اللهِ، و الدّارُ إذا تُلِیَ فِیها کِتابُ اللهِ کانَ لَها نُورٌ ساطِعٌ فی السَّماءِ و تُعرَفُ [مِن] بَین الدُّور.“»[٢]و[٣]

[١]ـ همان مصدر، ص ١٧٠.

[٢]ـ همان مصدر، ص ٢٠٠.

[٣]ـ جنگ ٥، ص ١٧.