مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٥٦ - روایات و کلماتی در باب نیّت و صدق و اخلاص

با سند متّصل خود از أبوبصیر، از حضرت أبوعبدالله علیه السّلام، قالَ:

«استَقبَلَ رَسُولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم حارِثَةَ بنَ مالِکِ بنِ النُّعمانِ فَقالَ لَهُ: ”کَیفَ أنتَ یا حارِثَةُ؟“

فَقالَ: یا رَسُولَ اللهِ! أصبَحتُ مُؤمِنًا حَقًّا.

فَقالَ رَسُولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”یا حارِثَةُ! لِکُلِّ شَی‌ءٍ حَقِیقَةٌ فَما حَقِیقَةُ قولِک؟“

قالَ: یا رَسُولَ اللهِ! عَزَفَت نَفسِی عَنِ الدُّنیا، و أسهَرتُ لَیلِی، و أظمَأتُ هَواجِرِی، و کَأنِّی أنظُرُ إلَی عَرشِ رَبِّی و قَد وُضِعَ لِلحِسابِ، و کَأنِّی أنظُرُ إلَی أهلِ الجَنَّةِ یَتَزاوَرُونَ، و کَأنِّی أسمَعُ عُواءَ أهلِ النّارِ فی النّارِ.

فَقالَ رَسُولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”عَبدٌ نَوَّرَ اللهُ قَلبَهُ لِلإیمانِ، فَاثبُتْ!“

فَقالَ: یا رَسُولَ اللهِ! ادْعُ [اللهَ] لِی أن یَرزُقَنِی الشَّهادَةَ!

فَقالَ: ”اللَهُمَّ ارزُقْ حارِثَةَ الشَّهادَةَ!“

فَلَم یَلبَث إلّا أیّامًا حَتَّی بَعَثَ رَسُولُ اللهِ سَرِیَّةً، فَبَعَثَهُ فِیها، فَقاتَلَ فَقَتَلَ سَبعَةً أو ثَمانِیَةً ثُمَّ قُتِلَ.»

این روایت را در معانی الأخبار، صفحه ١٨٧ با مختصر تفاوتی آورده است.

[٩] و نیز در همین جلد از کتاب، در صفحه ٢٥٠، در حدیث مرقّم ٢٦٥ آورده است با سند متّصل خود از إسحاق بنِ عَمّارٍ، قالَ:

«سَمِعتُ أباعبدالله علیه السّلام یَقُولُ:

إنَّ رَسُولَ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم صَلَّی بِالنّاسِ الصُّبحَ فَنَظَرَ إلَی شابٍّ مِنَ الأنصارِ و هُوَ فی المَسجِدِ یَخفِقُ و یَهوِی برأسِهِ، مُصفَرٌّ لَونُهُ، نَحِیفٌ جِسمُهُ، و غارَت عَیناهُ فی رأسِهِ؛ فَقالَ لَهُ رَسُولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”کَیفَ أصبَحتَ یا فُلانُ؟“