مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٩٦ - مردم ولایت علی بن أبیطالب را که یکی از پنج امر مفروض است، ترکگفتند

باتوا غافِلینَ.“»[١]و[٢]

من کان مُطیعًا نَفَعتْه وَلایتُنا و من کان عاصیًا لم تَنفَعْه وَلایتنا

[مستدرک الوسائل، طبع سنگی، جلد ٢] صفحه ٢٩٧:

«سبط الطّبرسی فی مشکاة الأنوار، عن عمرو بن سَعید بن هِلال، قال: دخلت علی أَبی‌جعفر علیهالسّلام، و نحن جماعة فقال: ”کونوا النَّمرُقَةَ الوُسطی، یَرجَعْ إلیکم الغالی و یَلحَق بکم التّالی؛ و اعلموا یا شیعة آل محمّد، ما بینَنا و بین الله من قَرابةٍ، و لا لَنا علی‌ اللهِ حجّةٌ و لا یَتَقَرَّبُ إلی الله إلّا بالطّاعة، من کان مطیعًا نَفَعَتهُ وَلایتُنا و من کان عاصیًا لم تَنفَعْه ولایتنا.“ قال: ثمّ الْتَفَتَ إلینا و قال: ”لا تُفَتِّروا و لا تَغتَرّوا.“ ـ الخبر.»[٣]و[٤]

[مردم ولایت علی بن أبی‌طالب را که یکی از پنج امر مفروض است، ترکگفتند]

[الشّیعة و التّشیّع] صفحه ١٢٦:

«قال کُرْدْعَلیّ فی کتاب خِطَطُ الشَّام، مجلّد ٦، صفحة ٢٥١، طبعة ١٩٢٨:

”قال أبوسَعید الخُدریّ: أُمِرَ النّاس بخَمس فعَمِلوا بأربعةٍ و ترکوا واحدةً؛ و لمّا سُئل عن الأربعة، قال: الصّلاةُ و الزّکاة و صومُ رمضان و الحجّ. قیل: فما الواحدة الّتی ترکوها؟ قال: ولایةُ علیّبن أبی‌طالب علیهالسّلام. قیل له: و إنّها المفروضة

[١]ـ جامع السّعادات، ج ٣، ص ١٠٣، شرح نهج البلاغة، ج ٧، ص ٧٧، با قدری اختلاف.

[٢]ـ جنگ ٣، ص ٢٥.

[٣]ـ مستدرک الوسائل، طبع حروفی، ج ١١، ص ٢٥٧.

[٤]ـ جنگ ٢٤، ص ١٦٨.