مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٨٣ - برخی عواقب و آثار ظلم

متّصل خود از ابوبصیر، از حضرت أبی‌جعفر علیه السّلام روایت کرده است که فرمود:

«مَا انْتَصَرَ اللهُ مِن ظالِمٍ إلّا بظالمٍ؛ و ذلک قوله عزَّوجلّ: (وَكَذَلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّالِمِينَ بَعْضًا).»[١]و[٢]

و در [بحارالأنوار][٣] صفحه ٢٠٧ از کافی روایت کرده است. این روایت را کلینی در اصول کافی، جلد ٢، باب ظُلم از کتاب ایمان و کفر، صفحه ٣٣٤ به شمارۀ ١٩ با سند دیگری روایت نموده است.

[٢] و نیز کلینی در همین‌جا، صفحه ٣٣١ با سند متّصل خود از شیخی از [قبیلۀ] نَخَع روایت می‌کند که قال:

«قلت لأبی‌جعفر علیهالسّلام: إنِّی لم أزَلْ والیًا منذُ زَمَن الحَجَّاجِ إلی یومی هذا؛ فهل لی من توبةٍ؟ قال: فَسَکَت؛ ثمّ أَعَدتُ عَلَیهِ، فقال: ”لا! حَتَّی تُؤدِّیَ إِلی کُلِّ ذی حقٍّ حَقَّه!“»

مجلسی در بحار، طبع کمپانی، جلد ١٥، کتاب عشرت، صفحه ٢٠٧ عین این روایت را از کافی آورده است، سپس در «بیان» فرموده است:

«النَّخَع بالتّحریک: قبیلةٌ بالیمن منهم مالکٌ الأشتر. ”حتّی تُؤدّیَ“: ای مع معرفتهم و إِمکان الإیصال إِلیهم، و إلّا فالتّصدق أَیضًا لعلّه قائمٌ مقامَ الإیصال کما هو المشهور؛ إلّا أن یقالَ: أربابُ الصّدقة أَیضًا ذَوُو الحقوق فی تلک الصّورة، و لعلّه علیهالسّلام لمّا علم أَنّه لایعمل بقوله لم یبیّن له المَخرَجُ من ذلک؛ و الله یعلم.»[٤]

[١]ـ سوره الأنعام (٦) صدر آیه ١٢٩.

[٢]ـ بحارالأنوار، ج ٧٢، ص ٣١٣.

[٣]ـ همان مصدر، ص ٣٢٦.

[٤]ـ همان مصدر، ص ٣٢٩.