مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٨٥ - روایتی به خط مرحوم جدّ حقیر آیة الله آقا سیّد ابراهیم طهرانی، أعلی الله مقامه الشّریف

”أقِلّ مِن مَعرِفَةِ النّاسِ و انکَرْ مَن عَرَفتَ مِنهُم؛ و إن کانَ لَکَ مِائةُ صَدیقٍ فاطْرَح تِسعَةَ و تِسعِینَ، و کُن مِن الواحِدِ علَی حَذَرٍ.“»[١]و[٢]

[٣] بحرالمعارف، صفحه ٨١:

«عن أبی‌عبدالله علیهالسّلام إنّه یقول:

”لَولا المَوضِعُ الّذی وَضَعَنِی اللَهُ فیهِ لَسَرَّنی أن أکونَ علَی جَبَلٍ لا أعرِفُ النّاسَ و لا یَعرِفونی حتّی یَأتِیَنی المَوتُ.“»[٣]و[٤]

[٤] بحرالمعارف، صفحه ٨١:

«عَن أبی‌عَبدِاللَهِ علیهالسّلام، أنّهُ قالَ لَه مَعروفٌ الکَرخِیُّ: أوصِنی یابنَ رَسولِ اللَهِ! قالَ علیهالسّلام: ”أقِلّ مَعارِفَکَ!“ قالَ: زِدنی! قالَ علیهالسّلام: ”أنکِرْ مَن عَرَفَکَ!“ قالَ: زِدنی! قالَ علیهالسّلام: ”حَسبُکَ.“»[٥]و[٦]

روایتی به خط مرحوم جدّ حقیر آیة الله آقا سیّد ابراهیم طهرانی، أعلی الله مقامه الشّریف

[روایتی] است که در صفحه قبل از هشت نسخۀ خطّی از اصول قدماء بوده و از خط ایشان بدین‌جا نقل می‌نمایم:

[١]ـ مستدرکات اعیان الشّیعة، ج ١، ص ٦٩؛ شرح احقاق الحقّ، ج ١٢، ص ٢٦٥، به نقل از غرر الخصائص، ص ٣٨٢.

[٢]ـ جنگ ٣، ص ١١٧.

[٣]ـ التحصین، ص ٧؛ مستدرک‌ الوسائل، ج ١١، ص ٣٨٤.

[٤]ـ جنگ ٣، ص ١١٨.

[٥]ـ التحصین ص ١٢؛ مستدرک‌ الوسائل، ج ١١، ص ٣٨٧.

[٦]ـ جنگ ٣، ص ١١٩.