إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٠ - رابطه مؤمن با قرآن و توجه به معاد و حساب و كتاب آن

: روزى كه هر كسى به آنچه فرستاده، چشم مى‌دوزد و كافر مى‌گويد: اى كاش من خاك بودم (تا چنين گرفتار نمى‌شدم).

و: يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ[١]: روزى كه ستمكاران را عذرخواهى سود نرساند و خشم (خدا) و بدى جايگاه بر ايشان آماده شده است.

و: وَ جِي‌ءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّكْرى‌ يَقُولُ يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ وَ لا يُوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ[٢]: و در آن روز جهنّم را حاضر مى‌كنند (آرى) در آن روز انسان متذكّر مى‌شود، امّا اين تذكّر چه سودى دارد؟ مى‌گويد: اى كاش براى (اين) زندگيم چيزى از پيش فرستاده بودم! در آن روز هيچ كس همانند او (خدا) عذاب نمى‌كند و هيچ كس همچون او كسى را به بند نمى‌كشد.

و: يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ[٣]: روزى كه زمين را (به امر خدا) به غير اين زمين مبدّل كنند و هم آسمانها را (دگرگون سازند) و تمام خلق در پيشگاه حكم خداى قادر قاهر حاضر شوند.

و: يَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبالَ وَ تَرَى الْأَرْضَ بارِزَةً وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً وَ عُرِضُوا عَلى‌ رَبِّكَ صَفًّا[٤]: (و ياد كن اى پيامبر) روزى را كه كوهها را به رفتار آريم و زمين را صاف و

[١] مؤمن/ ٥٥

[٢] فجر/ ٢٢- ٢٦

[٣] ابراهيم/ ٤٧

[٤] كهف/ ٤٦