إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٩ - رابطه مؤمن با قرآن و توجه به معاد و حساب و كتاب آن

و: يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ‌[١]: روزى كه گروهى رو سفيد و گروهى رو سياه هستند.

و: يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً لِيُرَوْا أَعْمالَهُمْ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ‌[٢]: در آن روز مردم از قبرها پراكنده بيرون آيند، تا پاداش نيك و بد اعمال خود را، ببينند، پس در آن روز هر كس به مقدار خردلى كار نيك كرده باشد، پاداشش را خواهد ديد، و هر كسى به همان مقدار كار زشت كرده باشد، كيفرش را مى‌بيند.

و: يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ‌[٣]: روزى كه هيچ يارى، يار خويش را از عذاب نرهاند و او را يارى نكند.

و: يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ‌[٤]: روزى كه هر كسى از برادر و مادر و پدر و دوست و فرزندش مى‌گريزد، و هر كسى چنان گرفتار كار خويش است، كه به هيچ كس نتواند پرداخت.

و: يَوْمَ تَأْتِي كُلُّ نَفْسٍ تُجادِلُ عَنْ نَفْسِها وَ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ‌[٥]: روزى كه هر كسى براى رفع عذاب از خود به جدل و دفاع برخيزد و هر كسى را به جزاى عمل او كاملا مى‌رسانند و بر آنها ستم نمى‌كنند.

و: يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً[٦]

[١] آل عمران/ ١٠٢

[٢] زلزال/ ٦- ٨

[٣] دخان/ ٤١

[٤] عبس/ ٣٤- ٣٧

[٥] نحل/ ١١٢

[٦] عمّ/ ٤١