إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٩٤ - پاداش غذا رسانى و آب رسانى به مؤمنان

آنها آمرزش نزديكان و همسايگانش و برادران و آشنايانش مى‌باشد.[١] و فرمود: هر كس در هنگام گرفتارى مؤمن به فريادش رسد و مشكل او را بر طرف نمايد، خداوند هفتاد و دو رحمت خود را برايش ثبت مى‌فرمايد، كه يكى را در دنيا به او مى‌رساند، و به وسيله آن امور زندگى او را به اصلاح مى‌آورد و بقيه را براى سختى‌هاى روز قيامتش ذخيره مى‌كند.

و فرمود: هر مؤمنى نگرانى مؤمنى را كه در گرفتارى به سر مى‌برد؛ برطرف سازد، خداوند نيازهايش را در دنيا و آخرت آسان مى‌گرداند.[٢] و فرمود: هر كس مؤمنى را غذا دهد، بهشت بر او واجب مى‌گردد، و هر كس كافرى را غذا دهد، سزاوارست كه خداوند، شكم او را از «زقوم»[٣] پر كند، و هر كس يك نفر از مسلمين را غذا دهد، نزد خدا بهتر است از اينكه: يك صد هزار نفر (از غير مسلمين) را غذا دهد.

پاداش غذا رسانى و آب رسانى به مؤمنان‌

امام باقر ٧ فرمود: هر كس سه نفر از مسلمانان را اطعام نمايد، خداوند او را از سه بهشت «فردوس» و «عدن» و «طوبى» اطعام خواهد كرد.[٤]

[١]

ُ الامام الباقر ٧: من سعى في حاجة اخيه المسلم طلب وجه اللَّه كتب اللَّه له الف الف حسنة يغفر فيها لاقاربه و جيرانه و اخوانه و معارفه.

[٢]

ُ قال الامام الباقر ٧: ايّما مؤمن نفس عن مؤمن كربه و هو معسر، سهّل اللَّه له حوائجه في الدّنيا و الآخرة.

[٣] ظاهرا منظور روايت كمك به كافران حربى باشد( علّامه شعرانى) و گر نه اطعام كافر اشكال ندارد، بلكه ثواب هم دارد. و زقوم به آبى متعفن در دوزخ گفته مى‌شود.( م)

[٤]

ُ قال الباقر ٧: من اطعم ثلاثة نفر من المسلمين اطعمه اللَّه عزّ و جلّ من ثلاث جنّات في ملكوت السّماوات الفردوس و جنّة عدن و طوبى.