إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٧ - رابطه مؤمن با قرآن و توجه به معاد و حساب و كتاب آن

حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ‌[١]: (اى پيامبر ٦) همه مردم را از روز قيامت بترسان، روزى كه از ترس جانها به گلو مى‌رسد و از بيم آن حزن و اندوه، خشم خود را فرو مى‌برند و ستمكاران، يارى ندارند كه آنها را يارى كند و شفيعى ندارند، كه شفاعتش پذيرفته شود.

و: وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ وَ هُمْ لا يُؤْمِنُونَ‌[٢]: (اى پيامبر) ايشان را از روز «حسرت» بترسان، كه در آن روز كارشان گذشته است و (بعضى از) مردم از آن غافلند و به آن ايمان نياورده‌اند.

و: أَزِفَتِ الْآزِفَةُ لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ كاشِفَةٌ[٣]: روز قيامت بسيار نزديك است و غير خدا كسى نمى‌تواند آن را آشكار سازد.

و: وَ أَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنا أَخِّرْنا إِلى‌ أَجَلٍ قَرِيبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ‌ (فاجابهم) أَ وَ لَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ ما لَكُمْ مِنْ زَوالٍ وَ سَكَنْتُمْ فِي مَساكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَ تَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنا بِهِمْ وَ ضَرَبْنا لَكُمُ الْأَمْثالَ‌[٤]: (اى رسول) مردم را از روزى كه هنگام عذاب و كيفر اعمالشان فرا مى‌رسد، بترسان، كه ستمكاران خلق خواهند گفت: پروردگارا عذاب ما به تأخير افكن، تا دعوت تو را اجابت كنيم و پيروى رسولان تو شويم، (به آنها پاسخ آيد) كه آيا شما بارها پيش از اين سوگند ياد نمى‌كرديد كه ما را ابدا زوال و هلاكى نخواهد بود،

[١] مؤمن/ ١٨

[٢] مريم/ ٣٨

[٣] نجم/ ٥٨

[٤] ابراهيم/ ٤٣