إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٠ - قيامت و نامهاى آن

: اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! به سوى خدا باز گرديد و توبه دائمى كنيد أَ فَلا يَتُوبُونَ إِلَى اللَّهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَهُ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌[١]: آيا نبايد بندگان به سوى خدا بازگردند؟ و از او آمرزش بخواهند و حال اينكه خدا بخشنده و مهربان است.

قيامت و نام‌هاى آن‌

آنگاه خداى بزرگ حالات و رويدادها و خطرات قيامت را براى مردم بر شمرده و بلاها و ناملايمات و سختى را بر ايشان نام برده، تا آنان را بر حذر داشته و به تهيه زاد و توشه براى آن روز بزرگ ترغيب گردند، لذا نامهاى تهديدآميزى برايش برگزيده. مانند: واقعه (حادثه)، راجفه (لرزش)، طامّه (فراگير)، صاخّه (درد و ناله) حاقّه (احقاق حق)، ساعه (ساعت) يوم النشور (آمدن مردم) يوم الحسره (روز اندوه)، يوم النّدامه (روز پشيمانى)، يوم المسألة (روز پرسش)، يوم النّدم (روز پشيمانى)، يوم الفصل (روز جدايى حق از باطل)، يوم الحقّ (روز حقّ)، يوم الحساب (روز حساب)، يوم المحاسبه (روز بازپرسى)، يوم التّلاق (روز ديدن اعمال).

و: يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ‌[٢]: و روزى كه مال و فرزندان سودى نمى‌رسانند، مگر كسى با دلى سليم به محضر دادرسى و دادگاه پروردگار آمده باشد[٣] وَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ وَ كُلٌّ أَتَوْهُ داخِرِينَ وَ تَرَى الْجِبالَ تَحْسَبُها جامِدَةً وَ هِيَ‌

[١] مائده/ ٧٨

[٢] شعراء/ ٨٨

[٣] شعراء/ ٨٨