إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٨٠ - اهميت توكل به خدا و حسن ظن به خدا

خاطر ديوانگى مى‌خنديد، پرسيد: چرا چنين مى‌كند؟ گفتند: كسى را كشته و از خوف خدا ديوانه شده است فرمود: نااميدى او از رحمت خداوند، گناه بيشترى از قتلى كه مرتكب شده دارد.

و سزاوار است كه بنده نسبت به خدا خوش گمان باشد، زيرا وسيله‌اى براى سعادت اوست، و خداوند مى‌فرمايد:[١] من نزد گمان خوب بنده خود هستم.

بزرگى در خواب ديد،[٢] دوستش مقام بسيار والايى دارد، از او پرسيد: به چه سبب به اين مقام رسيدى؟ گفت: به سبب حسن ظنّى كه به خدا داشتم و هيچ كس به خير دنيا و آخرت نمى‌رسد، مگر اينكه به خدا گمان خوبى داشته باشد.

اهمّيّت توكّل به خدا و حسن ظنّ به خدا

امير المؤمنين ٧ فرمود: توكّل و حسن ظنّ به خدا دژى است كه، جز مؤمن، نمى‌تواند بر آن وارد شود، و توكّل به خدا انسان را از هر بدى حفظ كرده و حايلى نيرومند در مقابل تعرّض هر نوع دشمن است.[٣] امام صادق ٧ مى‌فرمايد: به مؤمن خير دنيا و آخرت داده نمى‌شود، مگر به‌

[١] انّ اللَّه يقول انا عند ظنّ عبدى.

[٢] رأى بعضهم في المنام صاحبا له على احسن حال فقال له بأى شي‌ء نلت هذا؟ فقال بحسن ظنّى بربّى و ما ينال احد خير الدّنيا و الآخرة الّا بحسن الظّن باللَّه تعالى.

[٣]

ُ قال علىّ ٧: الثّقة باللَّه و حسن الظنّ به حصن لا يتحصّن به الّا كل مؤمن و التّوكل عليه نجاة من كلّ سوء و حرز من كلّ عدوّ.