إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢١٦ - توشه سفر آخرت

از او خشمگين است يا راضى، چگونه خود را مطمئن مى‌پندارد.

اى مردم، به خدا پناه مى‌برم از اينكه شما را به كارى امر كنم و يا نهى نمايم و خود مخالف آن عمل كنم، زيرا در اين صورت، زيانى بسيار نصيب خود گردانيده‌ام، حال آنكه در آن روز، جز حقّ و راستى، نجات دهنده‌اى نيست و رستگار نمى‌گردد، مگر آنكه با دلى پاك از آلودگيها به محضر خداوند آمده باشد، إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ‌[١] رسول گرامى ٦ فرمود: در راه خدا گام برداريد و استوار باشيد.

چنان كه فرموده است:

فَاسْتَقِيمُوا إِلَيْهِ وَ اسْتَغْفِرُوهُ‌[٢]: به راه او درآييد و استغفار كنيد.

و: وَ لا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنْكاثاً تَتَّخِذُونَ أَيْمانَكُمْ دَخَلًا بَيْنَكُمْ‌[٣]: چون زنى نباشيد كه رشته خود را پس از تابيدن، واتابيد و قسم‌هاى محكم خود را براى فريب يك ديگر به كار گيريد.

بدانيد كه اگر در راه حق، كسى استوار نباشد، مقامى بالاتر را به دست نمى‌آورد و ثبات قدم و روشى درست پيدا نمى‌كند، پس از خانه عزّت تقوا به زندان ذلّت گناه نرويد و از انس و دل آرامى طاعت به وحشت گناه نيفتيد و با برادرانتان حيله پنهانى به كار نبريد، زيرا خداوند آثار آن را در چهره و گفتار آشكار مى‌سازد، و ذلّت دنيا و زيان آخرت و پشيمانى آن را بهره‌اش مى‌سازد

[١] شعرا/ ٨٥.

[٢] فصّلت/ ٤.

[٣] نحل/ ٩٠.