إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٥٢ - وحشت و دهشت روز قيامت

عمل مى‌كند، و از انفاق و سير كردن شكم گرسنه و پوشاندن بدن برهنه، امساك مى‌نمايد و از شيطان اطاعت مى‌كند.

آنگاه خداى بزرگ مى‌فرمايد:

وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى‌ يَوْمِ يُبْعَثُونَ‌[١]: در پشت سر ايشان برزخ است، تا روزى كه دوباره زنده شوند.

و برزخ را به معناى قبر گرفته‌اند.

وحشت و دهشت روز قيامت‌

پيامبر اسلام ٦ فرمود: وقتى مردم صحنه قيامت را مشاهده كنند و دقت حساب و عذاب دردناك را، از نزديك ببينند، پدر به سراغ پسر مى‌رود و مى‌گويد: پسرم من در دنيا به نفع تو كار مى‌كردم و تو را بزرگ كردم و خوراكت دادم و از عرق جبين تو را اداره كردم و لباس بر تو پوشاندم و علم و ادب و قرآن به تو آموختم و همسرى برايت اختيار نمودم و تو را بر خود مقدم داشتم و مالم را پس از مرگ برايت گذاشتم، پسر مى‌گويد: پدر جان درست مى‌گويى حالا چه حاجتى دارى؟ پدرش مى‌گويد: پسرم ميزان اعمالم سبك است و گناهانم مى‌چربد و فرشتگان مى‌گويند: به يك حسنه نياز دارى تا نجات يابى، اينك مى‌خواهم كه حسنه‌اى به من ببخشى تا ميزانم سنگين شود؟ پسر مى‌گويد: نه و اللَّه پدر، من هم مثل تو مى‌ترسم و نمى‌توانم حسنه‌اى به تو بدهم، اينجاست كه پدر با چشم گريان و پشيمان از خدماتى كه در دنيا در حق او روا داشته‌[٢]، باز گردد.

[١] مؤمنون/ ٩٩- ١٠٠.

[٢] علّامه شعرانى: اسدى اليه: به او نيكى كرد.