إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٣٨ - باب دوازدهم ياد مرگ و پندگيرى از آن

يعنى: شكهاى تو بر طرف مى‌گردد و همه چيز را به ياد مى‌آورى، سپس فرمود: آيا مى‌دانيد، زيرك‌ترين شما كيست؟ گفتند: نه، فرمود: كسى كه بيشتر و بهتر آمادگى مرگ را داشته باشد، پرسيدند: علامت آمادگى چيست؟ فرمود:

عدم دلبستگى به دنيا و توجه داشتن به آخرت و تهيه زاد و توشه براى سكونت در گور و ترس از روز رستاخيز، چنان كه شاعر مى‌گويد:[١] مرگ را در خاطر داشته باش كه شكننده لذّتها است و خود را براى روزى كه به زودى خواهى رفت، آماده كن.

و ديگرى گويد:[٢] چه مى‌گويى هنگامى كه شكننده لذّتها بيايد و تو دستاويزى ندارى و چه مى‌گويى هنگامى كه كمك بخواهى، اما كسى به تو پاسخ ندهد، و تو همچنان در جهل مانده باشى و چه مى‌گويى هنگامى كه تو را به جايى ببرند كه كسى دوستى مورد اعتماد نمى‌يابد (و فقط اعمال نيك است كه به انسان كمك مى‌كند پس بيدار شو).

[١]\sُ اذكر الموت هادم اللّذات‌\z و تجهّز لمصرع سوف يأتى‌\z\E

[٢]\sُ ما ذا تقول و ليس عندك حجّة\z لو قد اتاك منغّص اللّذات‌\z ما ذا تقول اذا دعيت فلم تجب‌\z فاذا تركت فانت في غمرات‌\z ما ذا تقول اذا حللت محلة\z ليس الثقاة لاهلها بثقاة(*)\z\E(*) علّامه شعرانى: لعلّ فيه تصحيفا لم نهته لوجهه: ظاهرا تصحيفى در اين كلمه صورت گرفته و ما وجه درست آن را نيافتيم