إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٣٧ - باب دوازدهم ياد مرگ و پندگيرى از آن

سختى دنيا باشيد، بر شما آسان مى‌گردد و شما را به آن راضى مى‌دارد، و ثابت قدم مى‌مانيد و اگر در ثروت باشيد، آن را در نظر ناخوشايند مى‌سازد و شما را به بخشش آن وامى‌دارد و پاداش مى‌بينيد.

بدانيد كه مرگ آرزوها را در هم مى‌شكند و سپرى شدن شبها، اجلها را نزديك مى‌سازد و هنگام خروج جان از بدن و دخول در قبر، انسان جزاى آنچه از پيش فرستاده و آنچه واپس نهاده مى‌بيند، و چه بسا اموال را از حرام گردآورده و حق خدا و خلق را نپرداخته است.

امام على ٧ فرمود: هر كس بداند بازگشت او به‌گور است و جايگاهش همان جا است و در مقابل خدا مى‌ايستد و اعضايش بر ضد او شهادت مى‌دهند، حسرت و اندوهش طولانى و عبرتش بسيار و تفكرش دائمى مى‌گردد.

و نيز فرمود: كسى كه بداند، عاقبت از دوستان جدا و در خاك ساكن مى‌شود و با حساب روبرو مى‌گردد، حربه‌اى است كه آرزوهاى وى را قطع و به عمل خيرش وامى‌دارد، پس اين كلام خدا را به خاطر داشته باشيد:

وَ جاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذلِكَ ما كُنْتَ مِنْهُ تَحِيدُ فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ[١]: به حق بيهوشى مرگ و تلخى آن فرا رسيده و اين همان مرگى است كه از آن مى‌گريختى و آن را خوش نداشتى پس در آن هنگام از مقابل ديدگانت، پرده را برمى‌داريم، و چشمان تو امروز بينا است.

[١] ق/ ١٨