إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١١٣ - باب ششم مكافات عمل و كيفر دنيايى

مى‌كنند، و (بسان) خوك و ميمون مى‌گردند (و عملشان مانند اين حيوانات است) زيرا حرام را حلال مى‌دانند، و زنان خواننده را (به همسرى) مى‌گيرند و شراب مى‌نوشند و ربا مى‌خورند و ابريشم مى‌پوشند.

و فرمود: هنگامى كه حاكم ستم روا دارد، باران كم مى‌بارد و زمانى كه با «اهل ذمّه»[١] به نيرنگ عمل كنند، دشمن بر آنان چيره مى‌گردد و چون آشكارا گناه صورت بگيرد، زلزله مى‌آيد و چون امر به معروف متروك گردد، حريم (خدا و مردم) شكسته شود، پس ابتداء تغيير از مسير حق و بعد انذار و نصيحت مى‌شوند، (كه اگر نپذيرفتند) نابود مى‌گردند. (پس در مجموع از خدا دور شدن باعث تباهى است).[٢]

[١] اهل ذمه يعنى: اهل كتابى كه با دادن جزيه به دولت اسلام، در كنار مسلمانان به راحتى زندگى مى‌كنند و مال و جان و عرضشان در امان است.( م)

[٢]

ُ قال النبى ٦: اذا جار الحاكم قلّ المطر و اذا غدر باهل الذمّة ظهر عليهم عدوّهم و اذا ظهرت الفواحش كانت الرجفة و اذا قلّ الامر بالمعروف استبيح الحريم و انّما هو التّبديل ثمّ التنذير ثمّ التدمير