جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٧٦ - غزل ٣٨٥ باز آى ساقيا كه هوا خواه خدمتم

بهره‌مند گردم، تا به ديدارت نايل آيم و مشكل مرا كسى بگشايد.

خلاصه با اين بيان اظهار اشتياق به ديدار دوست مى نمايد. در جايى مى گويد:

لذا مى گويد:

اى دوست! به طلب ديدارت برخاسته و با مشكلاتى روبرويم، درياهاى مُهلِك دنيا و تعلّقاتش و كوه انيّت، مرا از پا در خواهد آورد، بيا و به همّتى كه كرده‌ام (آن هم به عنايت تو) مددى بنماى.

در جايى مى گويد:

و در جاى ديگر مى گويد:

معشوقا! اگرچه صورتاً از تو دور افتاده‌ام و به هجران مبتلا گشته‌ام؛ ولى جان و دلم همه متوجّه توست و تو را مى جويد، به خود راهم ده.

[١]- ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣٣٥، ص ٢٥٦.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٧٠، ص ١٤٨.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٢٣، ص ١٨٥.