فرموده؟ در باره امر اوّل بايد به فطرت خود رجوع نموده و از او راهنمايى خواست، البته اگر فطرت بيدار باشد؛ و اگر اين معنى امكان نداشته باشد بايد به آنان كه به راهنماييهاى فطرت آشنايند، رجوع نمود. و آنان، انبيا و اوليا : و تابعين راستين آنانند.

در اين رهگذر فرامين كتاب و سنّت هم راهنماى به فطرتند؛ چنانكه مى فرمايد:

«فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً، فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها، لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ، ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ، وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ»[١]: (پس استوار و مستقيم، روى و تمام توجه خود را به سوى دين كن، همان سرشت خدايى كه مردم را بر آن آفريد، هيچ دگرگونى در آفرينش الهى نيست، اين همان دين استوار مى باشد، و ليكن بيشتر مردم [از اين حقيقت‌] آگاه نيستند.).

علىّ ٧ مى فرمايد:

«ألْعِلْمُ لِقاحُ المَعْرِفَةِ.»

[٢]: (دانش معرفت را بارور مى سازد.- نيز مى فرمايد:

٣٤٨٤

«ألْعِلْمُ مُحْيِى النَّفْسِ.»

[٣]: (دانش، نفس را زنده مى گرداند.- همچنين:

«ألْعِلْمُ يُرْشِدُكَ إلى‌ ما أمَرَكَ اللَّهُ بِهِ ...»

: (دانش، تو را به چيزهايى كه خداوند به آن امر فرموده رهنمون مى گردد ...- نيز:

٣٤٧٨

«ألْعِلْمُ أكْثَرُ مِنْ أنْ يُحاطَ بِهِ، فَخُذُوا مِنْ كُلِّ عِلْمٍ أحْسَنَهُ.»

[٤]: (علم و آگاهى بيشتر از آن است كه بدان احاطه شود؛ پس از هر علمى بهترش را فرا گيريد.) و نيز:

«أوْجَبُ العِلْمِ عَلَيْكَ ما أنْتَ مَسْؤُولٌ عَنِ الْعَمَلِ بِهِ.»

[٥]: (فراگيرى آن علمى بر تو واجب تر است كه از عمل به آن بازخواست خواهى شد.- همچنين:

«أوْلَى العِلْمِ بِكَ، مالا يُتَقَبَّلُ العَمَلُ إلّابِهِ.»

[٦]: (سزاوارترين دانش براى تو، دانشى است كه عمل جز بدان پذيرفته.

[١]- روم: ٣٠.

[٢] - غرر و درر موضوعى، باب العلم، ص ٢٦٤.

[٣] ( ٣، ٤) غرر و درر موضوعى، باب العلم، ص ٢٦٥.

[٤] ( ٣، ٤) غرر و درر موضوعى، باب العلم، ص ٢٦٥.

[٥] - غرر و درر موضوعى، باب العلم، ص ٢٦٦.

[٦] - غرر و درر موضوعى، باب العلم، ص ٢٦٦.