جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٥٢ - غزل ٣٦٦ مقام امن و مى بىغش و رفيق شفيق

گويا خواجه در اين غزل با بيانات گوناگون اظهار اشتياق به دوست مى نمايد و خود را براى رسيدن به كمال به سه امرى كه در مصرع اوّل است ترغيب نموده و مى گويد:

اى خواجه! اگر تو را مقام امنى كه از خواطر و انديشه‌هاى غير دوست مصون دارد- كه:

٢٦٠٤

«لا نِعْمَةَ أهْنَأُ مِنَ الأمْنِ.»

[١]: (هيچ نعمتى گواراتر از آسايش نيست.- نيز:

٢٦٠٥

«رَفاهِيَةُ العَيْشِ فىِ الأمْنِ.»

[٢]: (خوشى و فراخى زندگانى در آسايش است.)- ذكر و مراقبه اى كه از شوائب شرك خفى و جلى پاكيزه سازد- كه:

٢٦٠٦

«ألذِّكْرُ مُجالَسَةُ المَحْبُوبِ.»

[٣]: (ياد و ذكر، همنشينى با محبوب است.- همچنين:

٢٦٠٧

«ألذِّكْرُ مِفْتاحُ الأنْسِ.»

[٤]: (ياد خدا، كليد انس با اوست.) و:

٢٦٠٨

«ألذِّكْرُ لَذَّةُ المُحِبّينَ.»

[٥]: (ياد خدا، لذّت و خوشى دوستان اوست.)- و رفيق راهى كه راهنماى بطريق خير و صراط مستقيم است نصيب گردد-؛ كه:

٢٦٠٩

«ثَمَرَةُ العَقْلِ صُحْبَةُ الأخيْارِ.»

[٦]: (ثمره عقل، همنشينى و مصاحبت با خوبان و اخيار مى باشد.- نيز:

٢٦١٠

«خَيْرُ الإخْتيارِ صُحْبَةُ الأخْيارِ.»

[٧]: (بهترين گزينش،.

[١] ( ١، ٢) غرر و درر موضوعى، باب الأمن، ص ٢٣.

[٢] ( ١، ٢) غرر و درر موضوعى، باب الأمن، ص ٢٣.

[٣] ( ٣، ٤، ٥) غرر و درر موضوعى، باب الذكر، ص ١٢٣.

[٤] ( ٣، ٤، ٥) غرر و درر موضوعى، باب الذكر، ص ١٢٣.

[٥] ( ٣، ٤، ٥) غرر و درر موضوعى، باب الذكر، ص ١٢٣.

[٦] ( ٦، ٧) غرر و درر موضوعى، باب المصاحبة، ص ١٩٦.

[٧] ( ٦، ٧) غرر و درر موضوعى، باب المصاحبة، ص ١٩٦.