جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٨٣ - غزل ٤١٥ ديده دريا كنم و صبر به صحرا فكنم
نگريستن و مشاهده ديدار زيبايت محجوب مگردان.)
|
حافظا! تكيه بر ايّام، چو سهو است وخطا |
من چرا عشرتِ امروز به فردا فكنم؟ |
|
اى خواجه! امروز و فردا كردنِ در امر عبوديّت و مجاهده و كوتاهى نمودن براى رسيدن به مقصود، سهو و خطاست. بهتر است تكيه بر گذشته و آينده ايّام ننمايى، و با كوشش و بندگىات كمالات انسانى، و عشرت پس از مرگ را امروز بدست آرى؛ كه:
٢٩٠٧
«ألْحازِمُ مَنْ لَمْ يَشْغَلْهُ غُرورُ دُنْياهُ عَنِ العَمَلِ لُاخراهُ»
[١]: (دور انديش، كسى است كه فريب دنيا او را از عمل براى آخرتش مشغول نسازد.- نيز:
٢٩٠٨
«ألا مُتَزَوِّدٌ لآخِرَتِهِ قَبْلَ ازُوفِ رَحْلَتِهِ؟»
[٢]: (آيا كسى نيست كه پيش از نزديكى و فرا رسيدن كوچ به آخرت براى آن توشه بردارد.- همچنين:
٢٩٠٩
«إنْ رَغِبْتُمْ فِى الفَوْزِ وَكَرامَةِ الآخِرَةِ، فَخُذُوا فِى الفَنآءِ لِلْبَقآءِ.»
[٣]: (اگر به رستگارى و كرامت آخرت مايل هستيد در [دار] فنا و نيستى براى [دار] بقاء توشه برگيريد.- يا اينكه:
٢٩١٠
«نَالَ المُنى مَنْ عَمِلَ لِدارِ البَقآءِ.»
[٤]: (هركس براى دار بقاء [آخرت] كار كرد، مسلماً به آرزوى خود نائل مى گردد.- نيز:
٢٩١١
«ذُرْوَةُ الغاياتِ لا يَنالُها إلّاذَوُو التَّهْذيبِ وَالمُجاهَداتِ.»
[٥]: (جز اهل تهذيب و مجاهدههاى بسيار، كسى به اوج اهداف نايل نخواهد شد.).
[١] ( ١، ٢) غرر و درر موضوعى، باب الآخرة والتّرغيب اليها، ص ٤.
[٢] ( ١، ٢) غرر و درر موضوعى، باب الآخرة والتّرغيب اليها، ص ٤.
[٣] - غرر و درر موضوعى، باب الآخرة والتّرغيب اليها، ص ٥.
[٤] - غرر و درر موضوعى، باب الآخرة والتّرغيب اليها، ص ٦.
[٥] - غرر و درر موضوعى، باب جهاد النّفس، ص ٥١.