جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٠٢ - غزل ٤٠٤ خيال روى توگر بگذرد به گلشن چشم

خواجه در اين غزل با بيانات عاشقانه خود اظهار اشتياق به دوست نموده و مى‌گويد:

محبوبا! چنان مشتاق ديدارت مى باشم كه اگر با ديدن مظاهر عالم، ياد جمال و كمالت در خيالم آيد، آن را طالبم، تا از اين طريق به مشاهده خيالت مشغول گردم.

به گفته خواجه در جايى:

حال كه در اشتياق ديدارت چنينم:

اى دوست! جلوه بنما تا از خون دل، اشك چون لعل و گهر، نثار ديدارت كنم و از شوق مشاهده‌ات آن را به پايت فرو ريزم.

در جايى مى گويد:

[١]- ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٠٣، ص ٢٩٨.