معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٣٧٧ - چند شبهه

الذين قصدوا سَمْتَهم و تَحَرَّوْ وِجْهَتَهُمْ و مَضَوْ علي شاكِلتهم لم يثْنِهمْ ريبٌ في بصيرتهم و لم يختلجهمْ شَكُّ في قِفْوِ آثارِهم و الايتمام بهداية منارهم مكانفينَ و موازين لَهُمْ يدينون بدينهم و يهتدون بِهَدْيهِم ....

آهنگ طريقه اصحاب كردن، ترديد در عقيده و باور نداشتن آنان، در پى آثار و اقتداى به نشانه‌هاى هدايت اصحاب بودن، به هيچ شكلى خاطرشان را پريشان نكردن، پيرو دين و شريعت آنان بودن، به هدايت آنان راه يافتن و در تكريم و تعظيم اصحاب با هم يگانه بودن و در آن‌چه از پيامبر آورده‌اند متهمشان نكردن، آيا همه اين تعابير جليل و والا همان معناى اخذ هدايت از اصحاب نيست؟ بله! باز تكرار مى‌كنيم اثبات اين جايگاه براى اصحاب به معنى نفى جايگاه اختصاصى اهل‌بيت و جانشينى آن‌ها از نقش پيامبر اكرم (ص) نيست.

مجدداً تأكيد مى‌شود كه وجود اختلاف در ميان اصحاب با وجود مراجع اعلمى همچون اوصيا و امامان، مشكلى در هدايت پديد نمى‌آورد. آيا ارجاع مردم به راويان حديث از سوى ائمه با وجود اختلافى كه مجتهدان دارند، ارجاع غلطى است؟ ارجاع مردم به‌ يونس بن عبدالله‌ توسط امام معصوم به هر معنايى باشد، ارجاع پيامبر در اينجا همان معنا را مى‌دهد.

حضرت آيت‌الله معرفت تصريح كرده‌اند اين اصحاب، مجتهدانى هستند كه احتمال خطا در اقوال آن‌ها مى‌رود و ارجاع امت به آنان به معناى ارجاع به مقام معصوم نيست. بلكه ارجاع به شاگردان و تربيت‌يافتگان مكتب فكرى و علمى پيامبر اكرم (ص) است.[١]

اما در مورد حذف ذيل روايت؛ حضرت استاد معرفت اين ذيل را مقبول ندانسته و بنا بر مبناى خود كه گاه در روايات بخش‌هايى توسط راوى اضافه شده كه نمى‌تواند مورد قبول باشد اين ذيل را در اينجا حذف كرده‌اند.

«واژه صحابى» اصطلاحى رايج در امت اسلامى است كه به اجماع مركب، هيچ يك از مسلمانان آن را بر اهل‌بيت (ع) اطلاق نكرده است. حداقل نقطه‌

[١] . ر. ك: التفسير الاثرى الجامع، ج ١، ص ١٠٠.