معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٨٤ - ١ التمهيد فى علوم القرآن
يافته و مؤلف محقق در دفاع از عدم شبهه و ترديد پيامبر اكرم (ص) در تلقى وحى، به اسطوره «غرانيق» و «قصه ورقه بن نوفل» را مورد نقد قرار داده، آن را رد مىكند.
استاد معرفت در مورد نزول قرآن و پس از ذكر مباحث مختلفى در مورد آغاز نزول وحى، به اولين و آخرين آيات و سورههاى نازل شده به موضوع نزول قرآن در شب قدر اشاره مىكند و با ذكر پنج قول در مسأله اعلام مىدارند كه بهترين راهحل ميان آياتى كه نزول قرآن را در شب قدر مىداند و آياتى كه نزول آن را در طول ٢٠ سال مىشمرد، آن است كه آغاز نزول قرآن در شب قدر بود، و اين آغاز سه سال پس از بعثت پيامبر اكرم (ص) و به دنبال پديده فترت وحى اتفاق افتاده است. البته در طول سه سال مزبور، آياتى نازل شده، ليكن عنوان قرآنى نداشته است.
ايشان در بحث مكى و مدنى اعتقاد دارند كه علىرغم امكان وجود آياتى از سورههاى مكى در سورههاى مدنى و بالعكس، اما در واقع دليلى متقن و معتبر بر اين نوع از جابهجايىها وجود ندارد.
به نظر حضرت استاد نظم موجود در مصاحف در زمان عثمان و هنگام توحيد مصاحف در سال ٢٥ هجرى قمرى اتفاق افتاده است. ايشان بهترين جدول در ترتيب نزول سورهها را جدول عبدالدين عباس دانسته كه با جدول شاگردش جابربن زيد تكميل مىشود.
حضرت آيتالله معرفت در بحث توحيد مصاحف با بيان اين معنا كه توحيد مصاحف عثمانى بهطور عمده توسط ياران و علاقهمندان اميرالمؤمنين على (ع) شكل گرفته، نقش ابىبن كعب را در املاى مصاحف عثمانى برجسته دانسته و عمل توحيد مصاحف را مورد توافق قاطبه صحابه و از جمله مولاى متقيان (ع) مىداند.
ايشان معتقدند لجنه توحيد مصاحف از وظيفه مقابله نسخههاى نوشته شده به خوبى بيرون نيامد و بههمين جهت خطاهاى املايى و بلكه تناقضات
نوشتارى در اين نسخهها بروز كرد.