معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٦٣ - ٢٠ تنزيه انبياء

خطا و نسيان و غفلت معتقدند؟ آيا همه به عصمت قبل و بعد انبيا ايمان دارند؟ و آيا همه آن‌ها را در قبل و بعد عصمت از هر لغزشى (كوچك و بزرگ) مصون مى‌دانند؟

وى به «عقيده حشويه پيرامون عصمت» اشاره مى‌كند:

اشكال ندارد پيامبر معصوم نباشد و مرتكب گناه كوچك و بزرگ قبل و بعد نبوت- شود و حتى گفتند پيامبر مى‌تواند زنا و لواط هم بكند.

در مورد عقيده شيعه اماميه مى‌گويد:

جايز نيست پيامبران چه قبل از بعثت و چه بعد از بعثت مرتكب گناه صغيره و يا كبيره شده باشند و همچنين جايز نيست نسبت خطا و اشتباه و سهو و نسيان به آن‌ها داده شود.

عقيده اشاعره و نقد آن بخش آخر اين قسمت است.

بخش دوم: پيامبر اسلام پيش از بعثت‌

در اين بخش عصمت پيامبر اسلام (ص) قبل از بعثت، دلايل منكرين عصمت پيامبر اسلام قبل از بعثت (سه دليل) و شريعت پيامبر قبل از بعثت مورد بررسى قرار گرفته است.

در قسمت اول، نمونه‌هاى تاريخى دال بر عصمت حضرت را يادآور مى‌شود.

در قسمت دوم مراد از ضالًا فهدى‌ را سرگردانى در پهنه زندگى مانند مردم ديگر؛ گمراهى و انحراف و گناهكارى مى‌داند. در مورد مَا كُنتَ تَدْرِى مَا الْكِتَابُ وَلا الْإِيمَانُ‌ مى‌گويد منظور اين است كه اگر هدايت ما نبوده، شما چيزى از خود نداشتيد؛ نه اينكه دليل كفر رسول باشد. و منظور از لَمِنَ الْغَافِلِينَ‌ را گمراهى رسول نمى‌داند و مى‌گويد: همان طور كه فرزندان آدم قادر نيستند تمام دانستنى‌هاى عالم را دريابند، پيامبران هم چنين بودند، ولى به محض برگزيدگى از سوى خدا، خيلى از نادانسته‌ها را مى‌آموختند. در مورد شريعت‌

وى قبل از اسلام، مى‌گويد: آن‌ها كه معتقدند پيامبر پيرو يكى از اديان بود. چهار گروه هستند: تابع‌ نوح‌، ابراهيم‌، موسى‌، عيسى‌ و سرآمد همه ديدگاه‌ها اين است كه تابع دين‌ ابراهيم‌ بود، چون دين او امّ‌الاديان است.