معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٥٢ - ١٢ صيانة القرآن من التحريف

قرار گرفته است. نويسنده منابع وى را از درجه اعتبار ساقط مى‌داند.

فصل يازدهم: الف حديث و حديث‌

در اين بخش هفت دسته از روايات مورد استناد محدث نورى‌ بررسى شده است. محدث نورى‌ ١١٢٢ روايت درباره تحريف آورده است كه ٦١ روايت دلالت عام و ١٠٦١ روايت دلالت خاص بر تحريف دارد. آيت‌الله معرفت بيان مى‌كند كه منابع وى مجهول يا بريده يا جعلى‌اند. ٨١٥ روايت از منابع جعلى و مجهول است و ٣٠٧ حديث هم به اختلاف قرائات باز مى‌گردد. به نظر مؤلف ٢٠٠ حديث منبع دارد كه آن‌ها هم به هفت نفر برمى‌گردند. روايات تفسيرى، قرائات منسوب به بعضى ائمه، احاديثى كه لفظ تحريف در آن‌ها آمده است، رواياتى كه پنداشته‌اند بر اسقاط آيه، كلمه يا حرفى دلالت دارد، روايات وارد در شأن حضرت‌ حجت‌ (ع) و ياد دادن قرآن به مردم، آنچه در شأن اهل‌بيت (ع) آمده است.

كتاب‌ صيانة القرآن‌ با مجموعه فهارس (آيات، روايات و اعلام، مذهب و فرق و اديان، مصادر كتاب، فهرست مطالب) پايان مى‌پذيرد.

از ويژگى‌هاى اين كتاب، نقد مؤلف بر برخى كتب روايى و تفسيرى مانند احتجاج‌، تفسير نعمانى‌، قمى‌، ابى الجارود، عياشى‌، و تفسير منسوب به امام‌ حسن عسكرى‌ (ع) است. آيت‌الله معرفت در اين اثر يادآور مى‌شود:

عين تك‌نگارى‌ها در بين برخى عالمان شيعه مانند فصل‌الخطاب، محدث نورى‌ و در ميان اهل‌سنّت هم سابقه دارد مانند الفرقان‌ و نبايد آن‌ها را به حساب كل يك مذهب گذاشت.

از ديگر برجستگى‌هاى كتاب، انعكاس ديدگاه عالمان اهل‌سنت بر برائت شيعه از تهمت تحريف است. او در چاپ نخست كتاب، ديدگاه بسيارى از عالمان شيعه بر اساس سير تاريخى را بيان كرده بود، اما در چاپ اخير به اهم ديدگاه‌ها در مورد تحريف‌ناپذيرى اشاره دارد. به ديدگاه‌هاى شرق‌شناسان و

نقد خطاهاى آن‌ها مانند گلدزيهر اهميت داده و مفهوم تحريف را در كتب عهدين بازسازى كرده (كه در معرفى فصول كتاب ذكر شد) است و مى‌گويد:

وقتى اصالت كتاب‌هاى عهدين موجود قابل اثبات نيست، ادعاى تحريف‌