معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٤٩ - ١٢ صيانة القرآن من التحريف

تهمت‌هاى ناروايى كه به يك امت بزرگ اسلامى متوجه شده است، كتاب را نوشته‌ام.

فصل اول: تحريف در لغت و اصطلاح‌

در اين فصل از تحريف در لغت، تحريف در اصطلاح، قرآن و واژه تحريف، پندار نسخ تلاوت، مسأله إنساء (به فراموشى انداختن) سخن مى‌گويد و معتقد است: نسخ و انساء بعد از وفات پيامبر وجود ندارد، وگرنه به معناى پذيرش تحريف است.

فصل دوم: خلاصه دلايل بطلان شبهه تحريف‌

وى از هفت دليل براى بطلان پندار تحريف استفاده مى‌كند كه عبارتند از: بداهت عقل، ضرورت تواتر قرآن، مسأله اعجاز، آيه حفظ، نفى باطل از قرآن، عرضه (روايات) بر كتاب الله، نصوص اهل‌بيت (ع).

فصل سوم: تصريحات بزرگان شيعه‌

در اين بخش تصريحات عده‌اى از علماى بزرگ شيعه نقل مى‌شود كه خط بطلان بر احتمال تحريف كشيده‌اند. مطالبى از ٢٢ نفر (از شيخ‌ صدوق‌ و مفيد تا امام‌ خمينى‌ و خويى‌) نقل شده است.

فصل چهارم: گواهى صاحب‌نظران اهل‌سنت‌

در ادامه فصل قبل، گواهى صاحب‌نظران اهل‌سنت (ابى الحسن اشعرى‌ تا ...) ذكر مى‌شود. وى كلام‌ ابن حزم‌ را كه به‌طور عموم، شيعه را به تحريف متهم مى‌سازد، نقل و نقد مى‌كند. با عنوان «گزافه‌گويى خاورشناسان» به تلاش مستشرقان مانند گلدزيهر براى كاستن از ارزش و اعتبار نص الهى در سايه «پديده اختلاف قرائت‌ها» و اثبات تحريف مى‌پردازد و سخنان او را نقد مى‌كند. با عنوان‌ توجيه كلام بما لا يرضى صاحبه‌ به كج سليقگى برخى افراد مانند حاجى نورى‌ در توجيه غلط سخنان بزرگان شيعه و حمل آن‌ها بر تقيه مى‌پردازد. آيت‌الله معرفت ذيل عنوان‌ نقل الحديث لا ينمّ عن عقيده ناقله‌ مى‌گويد:

انتساب عقيده به گروهى به دليل نقل روايت توسط آن‌ها، بدون تصريح بر پذيرش روايت، غلط است. و نسبت دادن تحريف به‌ ابن مسعود، كلينى‌ ... هم به خاطر نقل برخى روايات بدون تصريح به پذيرش آن‌ها غلط است.