معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٣٤٠ - مقام تبيين

بين دو تعبير (عترت و اهل‌بيت) براى آن است كه يكى از آن‌ها (اهل‌بيت وعترت) تبيان و توضيح ديگرى (قرآن) است.[١]

چون اين ابلاغ‌ها به اتقان و اعتماد قطعى مردم به صدور از ناحيه وحى نياز دارد، مقام امامت به معصوم (ع) داده مى‌شود. اگر اين همه تأكيد بر مرجعيت مطلقه اهل‌بيت (ع) از زبان رسول الله (ص) وجود دارد، به خاطر عصمتى است كه در آن‌ها هست و ... به خاطر جايگاه بى‌بديل آن‌ها در تبيين قرآن و آيات نورانى آن ست.

حضرت استاد مى‌نويسد:

تحريص پيامبر بر رجوع به اهل‌بيت به خاطر آن است كه آنان عارف به كتاب خدا و سنت رسول‌اند. آنان كسانى‌اند كه از كتاب‌الله جدايى ندارند تا آنگاه كه در كنار حوض كوثر محضر پيامبر برسند .. و به اين خاطر از ديگر علما و دانشمندان جدا مى‌شوند؛ زيرا خداوند تنها از اين گروه رجس و پليدى را دور كرده و تطهيرشان نموده است.[٢]

اختلافات فكرى، مذهبى، روشى و گرايشى در قرآن و معارف الهيه از آنجا آغاز شد كه جامعه اسلامى از مراجعه به اهل‌بيت محروم شد. اگر مردم زير چتر ولايت آنان جمع مى‌شدند، اختلاف‌ها رفع و وحدت و انجسام دينى، سكه رايج دنيا اسلام بود. حضرت استاد اين حقيقت را با استشهاد به يكى از روايات پيامبر اكرم (ص) كه در منابع عامه آمده، چنين مى‌نويسند:

ابن مجرد به نقل از حاكم آورده:

النجوم امان لاهل الارض من الغرق و اهل‌بيتي امان لامتي من الاختلاف فاذا خالفتها قبيلة من العرب اختفلوا فصاروا و حزب ابليس.[٣]

ستارگان، پناهگاه اهل زمينند و آنان را از غرق شدن نجات مى‌دهند، اهل‌بيت من نيز موجب حفظ امت از اختلافند. بنابراين چنان‌چه قبيله‌اى از عرب با ايشان مخالفت ورزد، موجب اختلاف امت خواهد شد و به حزب شيطان خواهد پيوست.

[١] . همان، ج ١، صص ٤٥٦- ٤٥٥.

[٢] . همان، ص ٤٦١.

[٣] . همان، ٤٦٢.