معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٦٨ - زندگى خودنوشت استاد معرفت
اين چنين بود كه شاگردانى نيرومند و آزاد انديش تربيت كرد (قدس سره).
آقاى فانى، محققى ژرفنگر و توانمند بود و در تربيت علمى شاگرد سعى فراوان داشت.
علاوه بر جلسات درسى روزانه، در روزهاى پنج شنبه و جمعه به اتفاق آقاى رضوانى (عضو هيأت شوراى نگهبان) و آقاى قديرى مسئول پاسخ در دفتر استفتاءات امام و مقام معظم رهبرى، از اول صبح تا ظهر در خدمت ايشان حضور يافته و به گفتوگو و بحث پيرامون مسائل مىپرداختيم كه در اين جلسات مايههاى علمى فراوانى بهدست آورديم.
حضرت امام در طرح كردن آراى بزرگان و گسترش در نقد و بررسى آن ويژگى خاصّى داشت. ايشان بر اين باور بودند- و چنين هم تربيت نمودند- كه قداست تنها از آن أقوال معصومين است. آرى اقوال بزرگان احترام دارد، نه قداست و احترام آن در آن است كه به نقد و بررسى آن پرداخته شود، نه آنكه تعبداً پذيرفته شود. و با شايستگى لازم به اين كار مىپرداخت و از سؤال و جواب و نقض و ابرام شاگردان استقبال مىكرد و در اين راه شاگردانى نقّاد و روشنگر تربيت نمود. جزاه الله خيراً.
در اين دوره مقدارى از فلسفه و حكمت متعاليه را نزد فاضل ارجمند آقاى رضوانى آموختم و در كنار تحصيل در اين مراكز علمى پر بار، به تدريس پرداختم. صبحها براى تحصيل و تدريس و عصرها صرفاً براى تدريس اختصاص داشت.
ضمناً از كار تحقيق و نوشتن مقالات علمى غافل نبودم. با گروهى از فضلاى بهنام حوزه كه عبارت بودند از: سيد جمال الدين خويى (فرزند برومند آيت الله خويى)، سيد محمد نورى. سيد عبدالعزيز طباطبايى، شيخ محمد رضا جعفرى اشكورى، دكتر محمد صادقى (صاحب تفسير)، و اخيراً استاد عميد زنجانى، جلسات هفتگى تشكيل مىداديم و پيرامون مباحث و مواضيع مختلف به بحث و تحقيق مىپرداختيم؛ هر كدام در يك رشته، كه اينجانب رشته علوم قرآنى را برگزيدم و پايه تحقيقاتم در اين رشته گرديد. علاوه به نوشتن مقالات