قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ١١٠ - فصل نوزدهم - در هبه

س ٨- شخصى در مرض موت خود مايملكش را به برادرش هبه نمود آيا اين هبه با توجه به اينكه او دخترى هم دارد صحيح است؟

ج- اگر به قبض موهوبٌ له داده باشد صحيح است. ج ٢ ف ص ٣١١

(^^^ ١٢٥٦)

- ر. ك. ٨٠٣ س ١، ٣- ٨٤٣ س ١٤- ٨٦١ س ٨.

ماده ٧٩٩: در هبه به صغير يا مجنون يا سفيه قبض ولى معتبر است.

- ر. ك. ٨٠٠/ مس/ ٣ ... و اگر غير ولى ....

- ذيل ١٢٥٦ «در بيان فلس و احكام آن» مس/ ٤.

- ر. ك. ٨٠٣ س ٣.

ماده ٨٠٠: در صورتى كه عين موهوبه در يد متهب باشد محتاج به قبض نيست.

مسأله ٣- ... البته اگر آنچه را كه در دست موهوب له است هبه كند صحيح مى‌باشد و به قبض جديد و به گذشت زمانى كه قبض در آن ممكن باشد احتياجى نيست. و همچنين اگر واهب، ولىّ موهوب له باشد مانند پدر و جد براى فرزند صغير كه اگر آنچه را كه در دست خودش است به فرزندش هبه كند، صحيح است، اگر چه احتياط (مستحب) آن است كه بعد از هبه، قصد قبض از طرف او بنمايد. و اگر غير ولىّ به صغير هبه كند بايد قبض شود و متولى قبض، ولىّ او مى‌باشد. ج ٣ ص ١٠١

(٣٦٩- ٢٧١- ٧٩٩- ٦٣)

ماده ٨٠١: هبه ممكن است معوض باشد و بنابراين واهب مى‌تواند شرط كند كه متهب مالى را به او هبه كند يا عمل مشروعى را مجاناً بجا آورد.

مسأله ١١- هبه، يا با عوض است يا بدون عوض. و منظور از اولى آن است كه پاداش و عوض در هبه شرط شود اگر چه عوض داده نشود، يا عوض از آن داده شود اگر چه عوض در آن شرط نشده باشد. ج ٣ ص ١٠٣

مسأله ١٢- اگر هبه كند و مطلق باشد بر متّهب لازم نيست كه پاداش و عوضى به او بدهد؛ چه از شخص ادنى به اعلى باشد يا برعكس آن، يا از مساوى به مساوى باشد؛ اگر چه بهتر، بلكه احتياط (مستحب) اين است كه در صورت اولى، به او عوض بدهد. و اگر متهب به او عوض دهد، قبول آن بر واهب واجب نيست و اگر قبول كند و بگيرد، هبه لازم مى‌شود و هيچ كدام از آن دو حق رجوع به آنچه را كه داده‌اند، ندارند. ج ٣ ص ١٠٣

مسأله ١٣- اگر واهب در هبه‌اش، بر متّهب شرط كند كه عوض بدهد؛ به اينكه به‌