قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٥٦٤ - باب دوم - در نگاهدارى و تربيت اطفال

معرض فساد قرار دهد، در اين دو صورت آيا باز حقّ حضانت ثابت است يا به علّت حرج و فساد، ساقط مى‌شود؟

ج- در صورت دوّم كه كودك در معرض فساد دينى يا اخلاقى قرار مى‌گيرد پدر صلاحيّت حضانت را مادام كه چنين است ندارد، و در صورت اوّل كه مشقّت، غير قابل تحمّل براى مادر است پدر نبايد فرزند را از مادر جدا كند.

ج ٣ ف ص ٢١٤

(١١٦٩-^^^ ٢٣٠)

ماده ١١٧٤: در صورتى كه به علت طلاق يا به هر جهت ديگر ابوين طفل در يك منزل سكونت نداشته باشند هر يك از ابوين كه طفل تحت حضانت او نمى‌باشد حق ملاقات طفل خود را دارد. تعيين زمان و مكان ملاقات و ساير جزئيات مربوطه به آن در صورت اختلاف بين ابوين با محكمه است.

س ١٤- چه مى‌فرمائيد در مورد ولايت پدر نسبت به فرزند صغير خود (پسر بچّه بيش از دو سال) آيا به حدّى است كه در صورت تشخيص ضرر از ملاقات طفل با مادرش (زوجه مطلّقه خود) و يا بردن او جلوگيرى كند؟ در حالى كه فرزند مادر را به عنوان مادر نمى‌شناسد، چون از دوران شيرخوارگى جداى از او بوده است.

ج- حقّ ندارد از ملاقات مادر و فرزند جلوگيرى كند، ولى مى‌تواند از سپردن فرزند به دست مادر خوددارى نمايد. ج ٣ ف ص ٢١٤- ٢١٥

ماده ١١٧٥: طفل را نمى‌توان از ابوين و يا از پدر و يا از مادرى كه حضانت با اوست گرفت مگر در صورت وجود علت قانونى.

- ر. ك. ١١١٩ س ٥٩- ١١٧١ س ١١.

ماده ١١٧٦: مادر مجبور نيست كه به طفل خود شير بدهد مگر در صورتى كه تغذيه طفل به غير شير مادر ممكن نباشد.

مسأله ١١- بر مادر واجب نيست كه فرزندش را- نه مجانى و نه در مقابل اجرت- در صورت منحصر نبودن به او شير بدهد، بلكه اگر منحصر به او باشد نيز، واجب نيست، در صورتى كه حفظ بچه با شير و مانند آن- با امن از ضرر بر او- ممكن باشد. چنانكه در صورتى كه منحصر به او باشد، شير دادن او به طور مجانى واجب نيست بلكه مى‌تواند از مال فرزند اگر مالى داشته باشد و از مال پدرش اگر فرزند مالى نداشته باشد و پدر داراى‌