باشد، زنى كه از زشتى پرهيز نمى‌كند؛ وقتى شوهرش غايب مى‌شود جمالش را آشكار مى‌كند وقتى كه شوهرش حاضر است محفوظ مى‌شود؛ حرف او را نمى‌شنود و امر او را اطاعت نمى‌كند و اگر شوهرش با او خلوت كند مانع مى‌شود؛ مانند مركبى كه سواريش سخت است و سوارى نمى‌دهد؛ عذرى را از شوهرش نمى‌پذيرد و گناهى را از او نمى‌گذرد». و در خبر ديگر از پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم است: «بر شما باد به پرهيز و اجتناب از خضراء دمن، گفته شد يا رسول اللَّه خضراء دمن چيست؟ فرمود: زن زيبا كه در جاى بدى پرورش يافته‌».

ج ٣ ص ٤٢٣- ٤٢٥

مسأله ٣- ازدواج با زن زناكار و زنى كه از زنا تولد يافته و ازدواج شخص، با قابله خود يا دختر قابله‌اش مكروه است. ج ٣ ص ٤٢٥

مسأله ٤- سزاوار نيست كه زن شوهرى را انتخاب كند كه بدخلق، مخنّث، فاسق و شارب الخمر باشد. ج ٣ ص ٤٢٥

مسأله ٥- مستحب است كه در عقد شاهد گرفته شود و آن را اعلان نمايند و پيش از عقد، خطبه خوانده شود، و كاملترين خطبه آن است كه بر حمد خدا و صلوات و درود بر پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم و ائمه معصومين عليهم السلام و شهادتين و سفارش به تقوى و دعا براى زن و شوهر مشتمل باشد. و حمد خدا و صلوات بر محمّد و آلش، كفايت مى‌كند، بلكه حمد تنها كفايت مى‌كند. و مستحب است كه شب واقع شود. و واقع ساختن آن در وقتى كه قمر در برج عقرب است و در هنگام محاق (اواخر ماه قمرى) و در يكى از روزهاى نحس هر ماه كه در زبانها به «كوامل» ماه شهرت يافته‌اند مكروه مى‌باشد. و «كوامل» هفت تا مى‌باشد: سوم و پنجم و سيزدهم و شانزدهم و بيست و يكم و بيست و چهارم و بيست و پنجم. ج ٣ ص ٤٢٥

مسأله ٦- مستحب است كه زفاف در شب باشد و در شب زفاف يا روز آن وليمه مستحب مى‌باشد، به درستى كه وليمه از سنن مرسلين است و از پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم است كه:

«وليمه نيست مگر در پنج چيز: در عرس يا خرس يا عذار يا وكار يا ركاز» يعنى در عروسى يا در ولادت فرزند يا در ختنه نمودن او يا در خريدن خانه يا در برگشت از مكه. و فقط يك روز يا دو روز مستحب است، نه بيشتر، براى آنكه از پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت است كه:

«وليمه در روز اول حق و در دو روز كرامت است و سه روز وليمه دادن رياء و سمعه است‌».