فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٤٨ - راهنماى وصيت و وصيتنامه

٩- دوست دارم جنازه‌ام به يكى از مشاهد مشرّفه- و در صورت امكان به نجف اشرف يا كربلاى معلّى‌ و اگر ممكن نشد به مشهد مقدّس و اگر نشد به قم- منتقل و در آنجا دفن گردد؛ و الا در قبرستان محل سكونتم به خاك سپرده شود.

١٠- در وقت خاك سپارى، انگشترم- كه آن را به كلمه توحيد و اسامى حضرات چهارده معصوم عليهم السلام منقّش نموده‌ام- زير زبانم گذاشته شده و با من دفن شود.

١١- اگر كسى به وراث يا بستگانم بگويد فلانى را در خواب ديدم و گفت گرسنه‌ام يا تشنه‌ام و يا غمگين بود، وصيّت مى‌كنم كه مواظب باشند و فريب بيهوده گويان سودجو و صحنه‌ساز را نخورند و چيزى در اختيار آنها نگذارند.

١٢- در پايان به همه وراث و دوستان و بستگانم وصيّت مى‌كنم كه براى هميشه به اعتقادات حقّه اثنى عشريّه پاى بند باشند، و واجبات الهى را انجام دهند، مخصوصاً نماز را در وقت و در مسجد و با جماعت به پا دارند، و از ارتكاب حرام دورى گزينند، و دست فقراء و مستمندان را گرفته و رفتار و كردار نيك را سرمشق زندگى قرار دهند، و هميشه عفو و بخشش را بر انتقام ترجيح داده و از ياد مرگ غافل نباشند.

وصيّت نامه تحبيسى، عُمْرايى، رُقْبايى، سُكْنايى:

وصيّت نامه تحبيسى، عُمَرائى، رقبائى، سكنائى از وصيّت نامه بالا اخذ شود، مثلًا در وصيّت عمرائى بگويد: اينجانب تمام يا بخشى از منافع و درآمد كل يا جزئى از اموالم از باغ و ... را با صيغه شرعيّه براى همسرم ... تا مادامى كه زنده است حبس نمودم تا از منافع اموال مذكور نيازهاى خود را رفع نمايد و زندگى محترمانه خود را تاپايان عمر ادامه دهد و بعد از فوت ايشان همه آن اموال به ورّاثم برگردد و هر كدام طبق دستور شرع مقدّس سهم خود را ببرند.

«پايان جلد ششم از كتاب فقرات فقهيّه»

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ، وَ سَلامٌ عَلى‌ عِبادِهِ الَّذينَ اصْطَفى‌،

مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الساداتِ الْوَرى‌

***