فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٣١ - راه اثبات وصيت

تنهايى و نه منضم با مردان؛ اما وصيّت به مال مانند سائر دعاوى مالى هم با شهادت دو مرد عادل ثابت مى‌شود و هم با شهادت يك مرد عادل و سوگند مدّعى‌ و هم با شهادت يك مرد عادل و دو زن عادله؛ بلى، اين دعوى با سائر دعاوى مالى از دو جهت فرق دارد:

اول: اين دعوى تنها به شهادت زنان بدون انضمام مردان ثابت مى‌شود، هرچند عدد آنها به چهار تن نرسد و قسم هم منضم نشود، پس ربع دعوى يعنى يك چهارم وصيّت به گواهى يك زن عادله و نصف وصيّت با دو زن عادله و سه ربعش با سه زن عادله و تمامش به چهار زن كه همگى عادله باشند ثابت مى‌شود.

دوم: به هنگام ضرورت و نبود عدول مسلمين، وصيّت به شهادت دو مرد ذمى كه در مذهب خود عادل باشند ثابت مى‌شود.

١١٧- وصيّت به شهادت كفار غير ذمى قبول نمى‌شود، بلكه مردود مى‌باشد.

١١٨- اگر كسى بگويد كه ميّت وصيّت كرده فلان مبلغ به من بدهند، چنانچه دو مرد عادل گفته او را تصديق كنند يا مدّعى قسم بخورد و يك مرد عادل هم گفته او را تصديق نمايد، يا يك عادل و دو زن عادله و در نبود مرد عادل چهار زن عادله به گفته او شهادت دهند، بايد مقدارى را كه مى‌گويد به او بدهند؛ و اگر يك زن عادله شهادت دهد، بايد يك چهارم چيزى را كه مطالبه مى‌كند به او بدهند؛ و اگر دو زن عادله شهادت دهند، نصف؛ و اگر سه زن عادله شهادت دهند، سه چهارم آن را به او بدهند، و نيز اگر دو مرد كافر كتابى كه در دين خود عادل هستند گفته او را تصديق كنند، در صورتى كه ميّت ناچار بوده است كه وصيّت كند و مرد يا زن عادل مؤمن در موقع وصيّت نزد او نبوده، بايد چيزى را كه مدّعى مطالبه مى‌كند به او بدهند.

١١٩- اگر كسى بگويد من وصىّ ميتم كه ثلث مال او را به مصرف مورد وصيّت برسانم يا ميّت مرا قيّم بچه‌هاى خود قرار داده در صورتى حرف او قبول است كه دو مرد عادل گفته او را تصديق نمايند.

١٢٠- اگر ورثه موصى‌ بالغ باشند و همگى به وصيّت ثلث يا كمتر از آن براى يكى از