فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣١٩ - شروط ناظر

آن به نظر خود كار كنند، و همچنين است اگر كسى بيش از دو وصىّ براى خود معيّن كرده باشد.

٦٥- جائز است موصى‌ براى هر كارى يك وصىّ معيّن كند، مثلًا فردى را در واجبات بدنى و ديگرى را در واجبات مالى و فرد سومى هم در امور تبرّعى وصىّ نمايد.

٦٦- اگر موصى‌ بگويد مثلًا زيد وصىّ من است و چنانچه او فوت كند عمرو وصىّ من است وصيّت صحيح مى‌باشد و تا زيد زنده‌است وصىّ او مى‌باشد و هرگاه فوت كند عمرو وصىّ او مى‌باشد؛ و اگر موصى‌ بگويد زيد وصىّ من است و چنانچه پسرم به بلوغ برسد يا از فسق توبه كند يا مشغول درس شود او وصىّ من است، باز وصيّت صحيح است و وصايت زيد با وقوع هر يك از موارد مذكور پايان مى‌يابد و پسر موصى‌ به وصايت مى‌رسد و بايد موارد وصيّت را انجام دهد.

٦٧- اگر موصى‌ فوت كند، وصىّ او نمى‌تواند ديگرى را وصىّ آن ميّت قرار دهد و خود را بركنار نمايد؛ مگر بداند مقصود ميّت فقط انجام خواسته‌هايش بوده نه مباشرت وصىّ در انجام آنها، كه در اين صورت جائز است از طرف خود ديگرى را وكيل نمايد، مخصوصاً اگر موصى‌ قصد مباشرت نكرده و مورد وصيّت هم كارى باشد كه عادتاً امثال اين وصىّ متصدى آن نمى‌شوند.

٦٨- اگر كسى دو نفر را با هم وصىّ كند و يكى از آنان فوت كند يا ديوانه و يا كافر شود، لازم است حاكم شرع يك نفر ديگر را به جاى او معيّن كند؛ و اگر هر دو بميرند يا ديوانه و يا كافر شوند، لازم است حاكم شرع دو نفر ديگر را به جاى آنها معيّن كند؛ ولى اگر يك نفر بتواند وصيّت را انجام دهد معيّن كردن دو نفر لازم نيست.

٦٩- اگر وصىّ نتواند به تنهايى كارهاى ميّت را انجام دهد؛ هرچند با وكيل گرفتن يا اجاره كردن ديگرى، بر حاكم شرع لازم است براى كمك به او يك نفر را معيّن كند.

شروط ناظر:

٧٠- جائز است موصى‌ كسى را ناظر بر وصىّ قرار دهد و بايد ناظر بر وصىّ تمام‌