تقريرات فلسفه امام خمينى قدس سره - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٠٢ - حواس ظاهرى نفس حيوانى

است. در دهان شيپورى آنها چيزى مثل تگرگ گذاشته شده كه به شكل مخروط بوده و نقطه رأس آن به طرف عصب و قاعده آن عدسى مى‌باشد و سطح قاعده آن مانند عدس تحدّب و برآمدگى دارد. در دهنه هر يك از عصبها چيزى كه رنگ آن مايل به قهوه‌اى است وجود دارد و همچنين در دهنه عصبها رطوبتى است كه نصف مخروطها در آن قرار دارد و چهار پرده، بالاى مخروطهاست كه لاى آنها رطوبات است و سه پرده به شكل مثلث اطراف مخروط بوده كه روى آنها رطوبت است، مثل اينكه بر آنها شيره كشيده باشند و آنها الوان را از خارج گرفته و به مخروط مى‌دهند و عصبها هم كه درون آنها خالى بوده و شريان دم مى‌باشند آنها را به داخل برده تا به مغز مى‌رسانند.

البته در دو مخروط دو عكس برداشته مى‌شود كه هنگام تلاقى عصبها دو عكس بر يكديگر منطبق شده و بعد از آن يكى مى‌شوند و لذا اگر دو دستگاه عكس‌بردارى رو به روى انسان بگذارند كه يكى از آنها به طرف راست مايل باشد، يكى كاملًا عكس طرف جلوى انسان را برداشته و ديگرى از طرف جلو كم نموده و به طرفى كه مايل است مى‌افزايد. در نتيجه دو عكس بر يكديگر منطبق نمى‌شوند و از اينجاست كه شخص احول يك چيز را دو چيز مى‌بيند.