تقريرات فلسفه امام خمينى قدس سره - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٢٧ - توضيحى پيرامون اجزاء مأخوذه در تعريف

تقييد خطوط به اينكه بايد آنها بر وجه مخصوصى، يعنى بر سه زاويه قائمه متقاطع باشند، يا براى تحقيق و تثبيت اين معنى است كه قبول ابعاد در جسم بر اين وجه معتبر است و يا براى احتراز از سطح جوهرى است؛ چون بعضى گفته‌اند: خط از چيزهايى كه قابل قسمت نبوده و طول و عرض و عمق ندارند تشكيل مى‌يابد و چون آنها نزديك يكديگر چيده شوند، خط جوهرى حاصل مى‌شود و اگر چند خط جوهرى پهلوى هم چيده شوند سطح جوهرى پيدا مى‌شود پس سطح جوهرى طول و عرض دارد ولى عمق ندارد، بنا بر اين در آن خطوط به طرز مخصوص كه بر سه زاويه قائمه متقاطع باشند ممكن نبوده گرچه به نحو ديگر ممكن مى‌باشند. [١]

پس تقييد به جهت احتراز از چنين سطحى است و براى احتراز از سطح عرضى نيست؛ زيرا سطح عرضى، مانند جسم تعليمى، از اول در جوهر داخل نبوده تا با قيدى خارج شود.

[١] شرح مواقف، ج ٥، ص ٧٥؛ شرح مقاصد، ج ٢، ص ١٧٦- ١٧٨.