تقريرات فلسفه امام خمينى قدس سره - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٠ - اثبات صفات واجب تعالى

سؤال داشته، عطا نموده است. زهى كرم اين كريم كه قبل از سؤال به سائلين عطا نمود و عالم همه نمونه اسم «يا كريم» اوست. اين است كه اين سلاسل، هر سلسله كه جلوى سلسله ديگر است فقير و محتاج به اوست و هكذا و لو غير متناهى باشد. اين است كه آشنايان بحر حقايق در ادعيه گفته‌اند:

«يا قديم الإحسان» [١]

أحسن إلينا بإحسانك القديم.

پس اين برهان تمام است؛ گرچه بگوييم تسلسل باطل نيست. و اين برهانى است كه از معرفت انسان به خودش حاصل شده و خداى عليم همه براهين و آيات را در فطرت انسانى تكميل نموده است، ولى انسان از آنچه خودش برهان بر اوست و حقايقى كه از آنها حكايت مى‌نمايد در غفلت است و همه براهين بر معاد و نبوت و توحيد و عقايد حقه اسلاميه اثنى عشريه به طور وضوح در نفس و وجود انسانى است.

بلكه هر ذره از آنها حكايت سرّى كه در غايت وضوح است ولى ما آن را سرّ و خفا مى‌دانيم، مى‌نمايد «سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ». [٢]