مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٠١ - حراست تقوا
به هرحال باید توجه به خطراتی که بنیان تقوا را متزلزل میکند داشت. در مقررات دینی میبینیم که تقوا ضامن و وثیقه بسیاری از گناهان شناخته شده ولی نسبت به بعضی دیگر از گناهان که تأثیر و جاذبه قویتری دارد دستور حریم گرفتن داده شده.
مثلًا در مقررات دینی گفته نشده که خلوت کردن با وسیله دزدی یا شرابخواری یا قتل نفس حرام است. مثلًا مانعی ندارد که کسی شب در خانه خلوتی بسر برد که اگر بخواهد- العیاذ باللَّه- شراب بخورد هیچ رادع و مانع ظاهری نیست. همان ایمان و تقوا ضامن انسان است. ولی در مسئله جنسیت به حکم تأثیر قوی و تحریک شدیدی که این غریزه در وجود انسان دارد، این ضمانت از تقوا برداشته شده و دستور داده شده که خلوت با وسیله بیعفتی ممنوع است زیرا این خطر، خطری است که میتواند احیاناً در این حصار (هر اندازه منیع و مستحکم باشد) نفوذ کند و این حصار را فتح نماید.
حافظ در یکی از غزلهای معروفش بیتی دارد که من هر وقت به آن بیت میرسم همین مطلبی که گفتم در نظرم مجسم میشود، و مثل اینکه حافظ با زبان شیرینی که مخصوص خود اوست خواسته این حقیقت روحی را بگوید. غزل این است:
نقدها را بود آیا که عیاری گیرند | تا همه صومعه داران پی کاری گیرند | |