مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٦٠ - سرمایه یا سربار؟

ایمان و اعتقاد مذهبی یک سرمایه است برای بشر که اگر آن را از دست داد یکی از سرمایههای زندگی و حیات را از دست داده، یا اینکه یک قید و سرباری است، اگر آن را از دست داد در زندگی چیزی را نباخته بلکه باری را از دوش خود برداشته است؟.

تولستوی که یکی از متفکرین و نویسندگان بزرگ قرن ماست و شهرت جهانی دارد، میگوید: «ایمان آن چیزی است که آدمی با آن زندگی میکند.» مقصود او این است که ایمان بهترین سرمایه زندگی است؛ اگر انسان آن را از کف داد، مهمترین سرمایه زندگی را از دست داده است.

بسیار چیزها را باید سرمایه زندگی شمرد. سلامت یک سرمایه زندگی است، امنیت همینطور، ثروت همینطور، علم و معرفت همینطور، عدالت اجتماعی همینطور، داشتن همسر و فرزندان صالح همینطور، داشتن دوستان شایسته و صمیمی همینطور، تربیت عالی همینطور، سلامت روح و روان همینطور. همه اینها سرمایههای زندگی به شمار میروند. هرکدام از اینها که نباشد، نقصی در سعادت و کمال انسان خواهد بود و انسان یکی از سرمایهها را از کف داده است.

نبودِ هرکدام از اینها نوعی از بدبختی است.

ایمان هم یکی از سرمایهها بلکه بالاتر از همه آنهاست. قرآن کریم میفرماید:.

یا ایهَا الَّذینَ امَنوا هَلْ ادُلُّکمْ عَلی تِجارَةٍ تُنْجیکمْ مِنْ عَذابٍ الیمٍ. تُؤْمِنونَ بِاللَّهِ وَ رَسولِهِ [١].

آیا شما را به یک تجارت و بازرگانی که شما را از شکنجههای دردناک نجات میدهد راهنمایی کنم؟ آن این است که به خدا و پیغمبر او ایمان بیاورید.

چنانکه میبینیم قرآن کریم از ایمان به خدا و پیغمبر به عنوان تجارت و سرمایه یاد کرده است.

این مطلب مقدمتاً باید گفته شود که بشر مطلقاً محسوسات و مادیات را قبل از