مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١٠ - ٣ نفس کشی

داریم. معمولًا در تعبیرات اسلامی صحبت از تهذیب و اصلاح نفس است.

در تعبیرات شعرا مسئله نفس کشی و نفس کشتن زیاد آمده است. حال ما با تعبیر، چندان مخالفتی نداریم، ولی درباره مسئله نفس کشی و به عبارت دیگر خود را درهم شکستن، خود را کوبیدن، یعنی خودبین نبودن و خودپسند و خودخواه نبودن، در عرفانِ ما طوری سخن گفته شده است که غالباً یک نکته بسیار اساسی که در اسلام از آن به «کرامت نفس» تعبیر میکنیم، مورد غفلت واقع شده است. این بحث اندکی مفصلتر است.

همانطور که در ابتدای سخنم عرض کردم چون عرفان شیرین است و عرفا با زبان ادب، نثر و نظم مدعای خودشان را خیلی گفتهاند و پخش کردهاند، انسان کامل عرفا در سرنوشت جامعه ما خیلی اثر دارد؛ یعنی ما بیشتر انسان والا و انسان متعالی را همان میدانیم که عرفا معرفی کردهاند. از این جهت لازم است مقداری بیشتر درباره انسان متعالیای که عرفا معرفی کردهاند بحث کنیم. مطلب آخری که عنوان کردم فقط برای این بود که عرض کرده باشم این هم یک نقطه ضعف دیگری است.

ان شاء اللَّه در جلسه بعد درباره این مطلب و بعضی از قسمتهای دیگر صحبت خواهم کرد.

و لا حول و لا قوّة الّا باللَّه العلی العظیم