راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٣٨ - در نكوهش ثروت و ستايش فقر

أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ في حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها.«١٤٣» در حالى كه تو در غفلتى و بر اثر برخوردارى از نعمتهاى دنيا از نعمتهاى آخرت محروم شده‌اى. پس افسوس و مصيبت براى توست، آرى شايد براى فزونى جستن و باليدن و برترى‌جويى و زينت در دنيا به جمع‌آورى مال مى‌پردازى، در حالى كه به ما خبر رسيده كه هر كس دنيا را به قصد فزونى جستن با فخرفروشى طلب كند، خداى را ملاقات كند در حالى كه بر او خشمگين باشد، و تو آنگاه كه از مال قصد برترى‌جويى و افزون‌طلبى دارى به خشم خدا كه بر تو وارد مى‌شود اهميّت نمى‌دهى. آرى شايد ماندنت در دنيا از انتقال به جوار خدا در نزد تو محبوبتر باشد و از لقاى خدا كراهت داشته باشى ولى خداوند از ديدار تو بيشتر كراهت دارد و تو غافلى و شايد بر آنچه از مال دنيا از دستت برود متأسف شوى در حالى كه به ما خبر رسيده كه رسول خدا (ص) فرمود: «هر كس بر دنياى از دست رفته‌اش متأسّف شود به اندازه فاصله يك سال راه به آتش نزديك مى‌شود.»«١٤٤» در حالى كه تو بر آنچه از دنيا از دست داده‌اى متأسّف مى‌شوى ولى از نزديك شدنت به عذاب خدا اهميّت نمى‌دهى، آرى، شايد بر اثر بسيارى مال دنيا از دين خود خارج شوى و از روى آوردن دنيا به تو شادمان گردى و از شادمانى خود احساس راحتى كنى، در حالى كه به ما خبر رسيده كه پيامبر (ص) فرموده: «هر كس دنيا را دوست بدارد و به آن شاد شود ترس آخرت از قلبش رخت بربندد»«١٤٥» و به ما خبر رسيده كه يكى از اهل علم گفت: به خاطر غمگين بودن بر آنچه از دست داده‌اى محاسبه مى‌شوى و نيز به خاطر شادمانى‌ات به دنيا هرگاه بر دنيا دست يابى محاسبه مى‌شوى، زيرا در حالى به دنياى خود شادمان مى‌شوى كه ترس از خدا از تو سلب شده است، و شايد به امور دنيوى خود چند برابر امور آخرتت‌